Leaving the Netherlands

2011-12-19T06:27:00.001-05:00

FIJNE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG NIEUWJAAR!

6 Months and counting

2011-12-04T13:32:00.001-05:00

Zelfs minder als zes maanden, 5 maanden en 26 dagen om precies te zijn. Deze maand ga ik mijn "enkeltje" boeken. Voor de slimmers onder ons, de retourtjes waren duurder ;-). Ik blijf zo'n beetje tot de laatste dag werken, zodat ik nog net de huur voor de maand juni kan verdienen. De laatste maand hebben we al als deposit betaald, dus dat gaat allemaal goed komen. Zo begin juni is de datum, terwijl Caro en Nicole eind augustus overkomen. De reden dat ik eerder ga is om een baan te zoeken. Ik denk dat ik al eens verteld heb dat het zoeken van een baan vanuit het buitenland niet werkt, zo ik hoop dat het op deze manier wel lukt. Ik ben dan wel instaat om een "persoonlijk" selectieproces te voeren. Caro is zich ook al aan het orienteren van wat ze in Nederland kan gaan doen. Ik heb zo'n vermoeden, met haar kwaliteiten, dat ze eerder een baan zal hebben dan ik ;-). Vandaag liet ook Nicole horen dar ze contacten gaat leggen met een "Nanny" bureau in Nederland. Ze is ook druk bezig met Nederlands leren, ze volgt een cursus nederlands op college. Een goed begin!We hebben ook besloten om zo min mogelijk mee te nemen, en de rest, meeste dus, te verkopen. We zijn al ijverig websites aan het bezoeken, wat een inrichting etc ons gaat kosten in Nederland.11 jaar Noord Amerika, een tijd van een makkelijk leven (USA) en een leven vol met hindernissen (Canada). We weten zeker dat we hier niet oud willen worden, liever in een "vertouwde" omgeving en hopleijk niet tot ons 80ste werken, zoals een van mijn ex werknemers. Nee, we gaan naar HUIS.

Filmpje #3 op de Wereldomroep

2011-09-29T16:30:00.000-04:00

Wat terugkerende lezers waarschijnlijk wel weten en gezien hebben, volgt de Wereldomroep ons met kleine repotages. Vorige week kwan Sigrid weer eens langs en heeft filmpje #3 opgenomen. Zie hier onder het resultaat:

Als je de andere filmpjes wil zien kan je deze link volgen => Wereldomroep

Pile of Boxes

2011-09-17T10:57:00.002-04:00

Gelukkig de verhuizing is weer achter de rug, nauw bijna dan. We zitten nog steeds met een grote pile of boxes, die we moeten bekijken of er nog iets in zit wat we nodig hebben of die we in de storage kunnen zeten. En die storage, die heeft ook nog wel wat tijd nodig om alles, die pile, in kwijt te kunnen.

Even terug naar de verzhuizing zelf. Verhuizen van een semi-townhouse- naar een apartment is niet een van de makkelijkste dingen. Je gaat van groot, minder groot, naar een gelijkvloerse flat zonder garage en basement. Je moet dus zo wie zo al dat stuf vanuit de garage en basement kwijt en niet te vergeten wat er allemaal in de tuin stond. Een groot deel van al die spullen zijn via een garagesale, wegggeven en vuilnis verdwenen. Een hoop mensen blij en de wast company wat minder, maar dat is hun probleem.

Uiteindelijk was het dan de dag van de verhuizing zelf, ik de avond ervoor al zo'n 100 dozen in de vrachtwagen gezet, dacht zal zeker helpen tijd. Zaterdag morgen kwamen twee van Caroliens employees helpen met de verhuizing. Het inladen van de truck was zo gedaan, echter het uitladen duurde wat langer, we wonen namelijk op de 14e etage. Dat werd dus 6x met de servicelift op en neer. En dat was pas de eerste lading. Uiiteindelijk, na drie keer op en neer gereden en 12 uur later was bijna alles over, met als resultaat een huis met een pile of boxes.

Zondag's de laatse stuf uit het vorige huis gehaald en nog bijna twee weken met een kerstboom rondgereden, die nog steeds in mijn VAN ligt......Dit weekend hopen we van de pile of boxes af te komen!

We shall see..... and overcome ;-)

Oh, lighting, thunder, and a tornado

2011-08-25T16:55:00.000-04:00

Na al het natuur geweld van afgelopen dagen, zou je denken dat we er vanaf waren, Niets is minder waard. Gistern kregen we een uren lange lightning, thunder storm over ons dak, Het leek wel of het dag was, elke minuut 1000, ja 1000! bliksems. Het leek wel een beeld van de Eerste wereld Oorlog bij Ieper.

Zelfs een tornado werd gemeld in onze buurt. Zie filmpje hieronder

Nu is het wachten op hurricane Irene, die er aan komt zetten. Misschien krijgen we daar ook nog een staartje van.

Kan nog een heel interessante nazomer worden, Hurricane season!!

Tornados, aarbeving en inpakken

2011-08-24T14:21:00.003-04:00

Het was me het weekje wel hier. Afgelopen zondag zag het er in de lucht aardig drijgend uit, donkere wolken pakte zich samen en grote regendruppels plonste op het hete wegdek, waardoor er stoomwolkjes ontstonden. Caro en ik zaten buiten op de porch om het aankomende schouwspel gade te slaan......Vijf minuten regen en een beetje wind en het was weer over. Dachten we, niet zover hier vandaan, een uurtje ten noord westen, hadden iets meer te voorduren als wij. Een tornado, F1-F5, raasde door down town Goderich, achterlatend een grote ravage, een dode, gewonden en heel veel materiele schade, Zie voor een impressie onderstaand filmpje.

En dat was nog niet alles deze week, namelijk gisteren werd de oostkust van Noord Amerika tot in Toronto en omstreken, ook Kitchener, met een aarbeving verrast, zo'n 5.9 op de schaal van Richter. Hier in Kitchener viel het allemaal nogwel mee, heb het niet eens gevoeld. Maar in Washington, D.C. e.o. ging het er enkele seconden hevig te keer. In Tysons Corner, VA, waar ik zo'n kilometer vandaan woonden, kwam een gedeelte van een gebouw naar beneden zetten. Oook hiervan een filmpje.

Verder viel het allemaal wel mee, weer allerlei persoonlijke problemen toestanden op het werk, vervangingen zoeken, schedules aanpassen, je kent het wel, of misschien wel niet. De beginnende 20tigers hier in Canada moeten een verplichte cursus "hoe moet ik me als een gewone volwassen persoon gedragen" volgen.
We hebben al aardig wat dozen ingepakt, het begint al aardig op een verhuizing te lijken. Zaterdag gaan we er weer voor, hopelijk de laatste hier in Canada, op de enkele dozen richting Nederland dan. En over Nederland gesproken, Nicole had hier in Canada een "Nederlandse vriend" Hij en zijn familie zijn afgelopen zomer ook geremigreerd naar Nederland en wonen nu in den Haag. Toen Nicole dit hoorde was het verhuizen naar Nederland een heel stuk makkelijker geworden. Ze kan nu met een bekende praten over hoe het daar allemaal aan toegaat.

Tot na de verhuizing!

Weer verhuizen, garage sale en aftellen

2011-07-27T13:13:00.003-04:00

Ja, je leest het goed we gaan weer verhuizen en dit allemaal voor de terugkeer naar Nederland. De deadline is 1september 2011 en waarschijnlijk ga ik al terug begin juli van volgend jaar. Waarom dan pas? Enkele redenen daarvoor:

Nicole heeft twee vakken College niet gehaald en moet die overdoen. Gelukkig heeft ze nu wel een parttime baan gevonden als een nanny en verdiend haar eigen geld om die twee vakken te betalen, OSAP, de Canadese studiefinanciering, betaald deze namelijk niet meer.

Een andere reden is dat de huur van onze huidige huis gewoon te hoog is en er van sparen niks komt. Daarom hebben we besloten om nog eenmaal te verhuizen en nu naar een drie slaapkamer apartment, 14 hoog, inclusief gas water en licht. Dat geeft onz wat extra ruimte, wat we volgend jaar goed kunnen gebruiken. Hier de link.

We hebben zelfs nog een reden. Ashley is klaar met school, maar heeft enige "problemen" om haar baan te vinden. Om haar een goed begin in Canada te geven kan ze nog even bij ons "inwonen" om de komende maanden haar baan en eigen stekje te vinden. Verder, is Caro nog bezig met haar nationaliteit aanvraag en regelen van desbetreffend paspoort. Confused?, mail haar maar dan legt ze het wel uit.

Zoals sommige wel weten, hebben we eerst apart gewoond, ik in de US en Caro en de kids in Canada. Hierdoor hebben we nogal een hoop "zooi". Een apartment is natuurlijk altijd kleiner dan een huis, dus we moeten het overtollige kwijt. A.s. zaterdag zullen hopelijk een groot deel verkopen tijdens de garage sale. We hebben alles al uitgezocht en staat klaar voor de, hopelijk, welwillende koper. Heeft iemand nog een eettafel, zithoek, bed en nog veel meer nodig? Kon zaterdag ochtend even langs......

Sinds januari ben ik ook bezig geweest met het solliciteren naar zo'n 150 functies. Echter, gebleken is dat Nederlandse bedrijven niet echt zitten te springen om iemand die in het buitenland woont. Dus dat heb ik maar opgegeven. Dit is ook de reden dat ik eerder naar Nederland zal vertrekken om een "passende" baan te vinden.

Als iemand wat mocht weten in de regio Amsterdam/Almere, denk dan even aan mij. Dit is namelijk ook de regio waar we willen gaan wonen.

2011-05-14T16:14:00.000-04:00

Ik was nog vergeten om ons bezoek aan Nederland, Belgie en Duitsland van afgelopen winter te plaatsen op deze blog. Hier onder vind je de slideshow, alles zit wil een beetje doorelkaar, geen tijd om alles netjes te zettten ;-). Veel plezier!

Wij keren terug naar Nederland

2011-05-04T14:22:00.000-04:00

Diegene die op deze blog nogwel eens langskomen,dank daar voor, hebben kunnen constateren dat er niet veel meer loos is. Gedeeltelijk klopt dat wel. Na tien jaar in Noord Amerika is er niet veel nieuws meer te vertellen. Elk jaar weer hetzelfde nieuws.

Wat wel nieuws is dat we nog maiximaal 12 maanden in Canada zullen verblijven en dan definitief terug gaan naar Nederland. Mocht er enig nieuws zijn zal ik dat hier plaatsen.

Leaving Canada..............

2011-01-16T19:08:00.000-05:00

Yep de titel klopt, na onze vakantie in Nederland, zijn we nu echt bezig met het plan om naar Nederland terug te keren. Na 5 jaar struggelen, niet eens in de buurt van een "echte" baan te komen, het is genoeg. Ja, we weten dat het gras in Nederland ook echt niet groener zal zijn, maar om mijn hele leven gefrusteerd in een laag niveau job te moeten werken, geen vakantie, geen ... weet ik veel, te blijven, is geen optie meer.

Ik heb alle enige vacatures te deur uit, en zelfs al reacties. Afwijzingen zijn voor mij ook reacties en zie die zelfs als een positief iets. Na 400 Canada sollicitates heb ik in totaal 4 a 5 reacties gehad. Na elke sollicitatie in Nederland, een reactie ontvangen. Dat vind ik voor een P&O persoon,als ik al een zeer grote verbetering.

We gaan op een zeer positieve manier verder met onze plannen en weten dat het ook even kan gaan duren. Ook, dat als ik een baan vind, ik alleen naar Nederland zal moeten vetrekken, en dat Caro en Nicole pas later nakomen. We moeten natuurlijk door het hele IND proces heen.

Nederland we komen er aan!

Ons nieuwe huiske

2010-09-19T14:30:00.001-04:00

We wonen nu alweer zo'n drie weken in ons nieuw huiske. Het meeste is aan kant en opgeruimd. Alles heeft zijn plaats gevonden en we zijn er zelf heel tevreden over, het voelt cosy, huiselijk aan. We vinden met zijn alle dat het een veel gezellig huis is, ook al hebben we geen family room meer. We hebben geprobeerd om van de basement een soort van family room te maken, er staat een tafel met stoelen, bank, boekemkasten en nog meer spul. Zelfs Ash heeft er al een paar keer geslapen, toen we weer eens een week van 40+ graden op ons dak kregen.

Hier onder vind je wat plaatjes van ons nieuwe huis.

De verhuizing ging allemaal heel soepl met uitzondering van tv en telefoon. Mijn god, want een stelletje oellewappers zijn het hier. Voor de TV moesten ze drie keer terugkomen en over de phone.....? Drama, heeft drie weken geduurd, diverse bezoeken en uiteindelijk vrijdag het eerste telefoontje.

Wat verder.... Nicole heeft haar eerste week college (2e jaar) er op zitten en vind het nu allemaal nog goed te doen. Vooral is ze blij met de busverbinding. 12 minuten en ze is op school. Voor beide meiden is de bus een uitkomst. Achter ons huis is een plaza met ook een bustsation, 2 minuten lopen en een keur aan buslijnen. Ook in de plaza alle soort winkels die we nodig hebben, dus we zijn al regelmatig te voet gaan shoppen, makkelijk zeg.

Ik ben al weer drie weken aan het werk als supervisor, heb al iemand de deur gewezen, selectiegerpekken gehouden en iemand aangenomen. Tot nu toe gaat alles prima, zelfs met mijn nieuwe baas. Van horen zeggen had ik begrepen dat het een heel moeilijk persoon was....... Ach, na 24 jaar HR, bestaan er voor mij geen moeilijke personen meer, kan met iedereen wel goed overweg, met uitzonderingen daar gelaten.

Carolien heeft gisteren de leeftijd van 2x25 bereikt, aan de formule kan je al zien hoe ze er overdenkt. Merk er niks van volgens mij is het nog steeds dezelfde Caro.

Verder heb ik ff niks te zeuren, alleen dat we van 22 december to 4 januari in Nederland zullen verkeren.

Weer op Internet TV

2010-09-06T18:48:00.000-04:00

Zoals jullie misschien nog kunnen herinneren was Caro vorig jaar op de internet TV te zien bij de Wereldomroep. Zo'n 4 weken geleden haddden we weer bezoek van de Wereldomroep. Nu kwamen ook Nicole en ik aan het woord, zelfs Pepper wist zich overal tussen te wringen. Hier onder zie je het tweede filmpje. De afspraak is al gemaakt voor een derde als we eenmaal in Nederland zijn teruggekeerd.

2010-08-26T18:14:00.000-04:00

Losgebroken stier zorgt voor onrust op A59

WAALWIJK - Een losgebroken stier heeft donderdagmiddag rond drie uur korte tijd voor onrust gezorgd op de A59 bij Waalwijk. Het dier was uit een van de aangrenzende weilanden ontsnapt.

Er ontstond een file van enkele kilometers. Vermoedelijk weggebruikers hebben het beest gevangen en aan een boom vastgebonden, meldde donderdag een woordvoerster van de ANWB. De boer werd werd gewaarschuwd zodat hij het dier kon kalmeren en terugbrengen naar het weiland.

Yeah Yeah I know , I'm a "boer" from Noord Brabant !!!!!

Bevordering................

2010-08-15T06:49:00.002-04:00

Als je denkt dat je alles wel gehad hebt hier in het Canadese, dan kan het zijn dat er toch iets onverwachts op je af komt. Zo'n twee weken geleden kreeg ik een telefoontje van een van de recruiters die werkzaam is bij mijn security company. Ze deelde mij mede dat ze voor mij een Account Supervisor baan had en of ik interesse had om die job te gaan doen. Uhhhh......, het zijn dagdienstenn, geen weekenden, 42 uur per week, salarisverhoging (3 1/2 CAD per uur meer), ja uhhh wat zeg je daarop.

Om een indruk te krijgen van de job, had ik als eerste een gesprek met de eigenaar van de mijn company, volgens mij had die al bepaald dat ik de job zou krijgen. Dan een bezoek bij de site zelf. Kuntz Elektroplating Ltd Een bedrijf die allerlij dingen voor een auto verchromen, zoals autovelgen, opstapbeugels etc. Na ampel beraad, klinkt belangrijk, niet?, heb ik ja gezegd.

Door dat ja zeggen, kon ik meteen aan de slag met het inwerken van mijn opvolger, die gelukkig al de taken snel oppakte. Doordat alles opeens in een stroom versnelling ging, liepen de schedules van de twee sites, lekker in elkaar over, nauw ja lekker. Ik werk (te) nog steeds de nachtdiensten bij Lear en starte afgelopen vrijdag met mijn training (3 uur) bij Kuntz. Meteen al de volgende dag, had ik mijn eerste dienst te pakken, van 3pm tot 11pm. Meteen kennis gemaakt met sommige van mijn employees, heb er iets van 5 plus nog wat floaters. Ben bij mijn thuiskomst maar niet naar bed gegaan want Lear verwachten mijn weer rond 3.30 am, een paar uur later. En natuurlijk was er weer eens een communicatiestoornis, namelijk de eerste employee kwam pas om half 6 aanzetten. Had dus wel kunnen gaan pitten.....

Maandag op dinsdag nacht heb ik de laatste trainingssessie met mijn opvolger bij lear, om dan woensdag te starten bj Kuntz. Ja, het kan raar lopen , als je zelfs al bezig bent om het land te verlaten en op de valreep nog even een bevordering aangeboden krijgt. Echter de plannen blijven ongewijzigd.

Verhuismaatschappij

2010-08-04T13:13:00.000-04:00

Ik kan me nog goed herinneren dat verhuizen in Nederland altijd een dure aangelegenheid was, een rekening van duizenden moneten werd je gepresenteerd. Hier in Noord Amerika ben je je eigen verhuizbedrijf. Je trommelt wat vrienden en familie op die je mee helpen verhuizen. Natuurlijk gebeurt dit ook in Nederland en hopelijk heeft een familie lid of vriend ergens een vrachtwagen die je voor een krat bier kan lenen.

Hier is daar een hele markt voor, namelijk U-haul. Bij deze maatschappij kan je allerlij soorten verhuismateriaal huren c.q. kopen. Je huurt je vrachtwagen, diverse formaten, aanhangers, pick-up trucks, Van's en je kan aan de slag. Als je ook nog dozen nodig heb kan je die ook meteen via internet er bij kopen. Dekens nodig?, geen probleem, lorries, plakband + houder, zakmes, touw, ze hebben het allemaal. En mocht je geen vrienden hebben, kan je ook meteen een verhuiscrew er bij bestellen.

Lekker makkelijk toch? Voor deze verhuizing heb ik net oook maar even mijn aankoop gedaan, een 17' truck (24 uur), vrachtwagen rijbewijs niet nodig, verder niks extra , een rekening van $ 45. Bijna net zo duur als een doos (28 flesjes) bier. Gemak dient de mens.

Holland here we come..........the second step!

2010-07-26T20:50:00.001-04:00

Zoals als in de eerste "step" genoemd is de tweede step het zoeken van een huurwoning. Op de dag van de verkoop van ons huis zijn we dan ook maar meteen op zoek gegaan. Alle rental house internet sites zijn bezocht. We kiezen natuurlijk niet zo maar de eerste de beste die we leuk vinden, we hebben een aardig lijstje waar zo'n huurhuis aan moet voldoen, zoals: Groter dan 1200 sqft, basement (finished is niet noodzakelijk), een garage, een kleine tuin, zelfde maat of grotere kinder slaapkamers, en het alle belangrijkste de bus moet vlakbij zijn. Dit omdat beide meiden nog steeds naar college gaan en Ash ook vak de stad in gaat of naar vrienden gaat.

Het eerst huis wat we gingen bekijken, was een gloednieuw townhouse, voldeed aan de grote, kleine basement, garage, geen tuin maar een deck, zelfde maat slaapkamers en bus dichtbij. Wow dat was zeker een goed begin, maar meteen een application ingevuld. Daara twee huizen gezien waar de honden geen brood van lusten. Huren in Canada betekent nog niet dat huurders het ook netjes houden, minder dan dat, het is soms een grote puinhoop. Daarna weer een leuk townhouse gezien, wat aan alle eisen voldeet, zo dat was nummer 2. De volgende dag weer op zoek gegaan, een single detached bugalow....Klinkt heel leuk, maar als een huis er van buiten er een beetje verwaarloosd uit ziet, is het van binnen nog erger. Ik denk dat we er 1 minuut zijn binnen geweest, zo smerig en uitgeleefd. Caro vroeg nog netjes of de huiseigenaar enig schilderwerk ging doen en wat opruimen, Het laconieke antwoord was "No".

De vrijdag was aangebroken en beide huizen op het lijste hadden aangegeven dat ze vandaag uitsluitsel zouden geven. Echter niets ontvangen. Gelukkig vond ik op het net nog een ander townhome was ons wel wat leek. We konden het meteen bezichtigen. 1300 sqft, garage, grote basement, kleine tuin, grotere slaapkamers. busstation om de hoek. Yep, dat wordt tie, meteen een application ingevuld. Ze zouden ons z.s.m berichten. En ja, zondag kregen we een email dat ze het huis graag aan ons wilde verhuren, wij blij!. Het grappige is ook dat we zaterdag al een telefoontje kregen dat we ook voor huis 1 waren gaccepteerd, echter het laatste vinden we de beste, dus de andere afgezegd.

Als alles goed is hebben we dit weekend de sleutels al en hebben we een maand om over te huizen, perfect. Het is in Canada namelijk gewoon dat je in één dag alles leeg haalt en overhuisd naar je nieuwe huis.

Zo aan de slag dan maar! (de foto's zijn ons nieuwe stulpje). Een perfect plek voor een jaar, en op naar "step three".

Holland here we come.................... The first step!

2010-07-17T04:44:00.000-04:00

Uhhh gaan jullie terug naar Nederland? Yep, dat is wel de bedoeling en gisteren is de eerste stap gezet. Het huis is verkocht, geen kleine lettertjes meer, alle condities zijn er af. Het huis is zelfs verkocht voor "asking price" dus je kan wel zegen dat we er erg blij mee zijn. Was toch wel een blije dag gisteren, namelijk Marianne en Adriaan zijn getrouwd!! En ja, wij waren er niet bij. We kregen zo'n maand geleden een email van mijn broer dat ze 16 juli zouden gaan trouwen, Mooi dachten wij, dan kunnen we er volgend jaar bij zijn. Echter het is/was niet in 2011 maar in 2010, gisteren dus. We hebben wel afgesproken dat we er begin december, van dit jaar, zullen zijn. Dan kan ik ook meteen wat headhunters bezoeken waar ik nu al contact mee heb.

De tweede stap die we nu moeten nemen is het vinden van een huurhuis. Gisteren zijn Caro en ik al begonnen om op Kijiji, Canadese "marktplaats", een geschikte woning te vinden. We heben er al een paar gevonden en gemailed en gebeld voor een viewing. Wordt vervolgd. De derde step is het zoeken van een baan in Nederland. eigenlijk geen derde step, ik ben al een paar maanden bezig om mijn voelsprieten uit te steken. Echter nu het huis verkocht is zal ik nog intensiever gaan zoeken. Mocht ik een baan voor de zomer 2011 vinden, dan zal ik eerst alleen naar Nederland gaan, dit omdat Nicole, die mee wilt, eerst haar college moet afmaken. Dat geeft ons ook tijd om voor Caro en Nicole de IND perikelen rond te breien. Al bij al een goeie dag gisteren.

Voor Nederlandse lezers die naar Canada wilen, zal dit misschien de omgekeerde wereld zijn, druk bezig om Canada juist in te komen, gaat een Brabants-Amsterdams-Canadees gezin terug naar Nederland. Maar veel succes voor al die emigranten!

Growing older.....

2010-07-15T14:26:00.000-04:00

Tja, we ontkomen er niet aan, we worden allemaal ouder. Als ik me 's-morgens bekijk en zie die bos rechtovereind staande grijze haren, dat weet ik zeker dat ik de helft ben gepasseerd. Het lijkt zo kort geleden dat ik nog een tiener-jonge adult was. Ook toen waren er grijze haren, een paar, maar was slank als een den en energie als een race paard. Nu zegt de weegschaal dat er drie cijfers gemeten zijn, en hoe kom je terug bij twee...? Energie? Dat valt best wel mee, uren die ik nu maak heb ik in mijn "Nederlandse" leven nog nooit gemaakt. Val soms wel wat eerder in slaap, vooral als ik op de bank naar een film probeer te kijken, maar het valt niet tegen dat ik soms na 14 uur werken, nog redelijk fit ben.

Niet alleen de bad kamerspiegel geeft aan dat je ouder wordt, ook de kids laten zien dat ze ouder worden. Kan me nog herinneren dat Nicole en Ash van die tere kleine kindertjes waren. Alhoewel Ash nog steeds geen gram teveel heeft, kan je in haar gezicht zien dat ze toch al in haar early 20's is. Nicole is helemaal het tegenovergestelde van acht jaar geleden. Die ziet er echt wel meer volwassen uit, met haar achttien. Ja, de tijd gaat snel, lichamelijk vooral, maar in mijn geest voel ik me nog steeds die "jonge god" uit de tachtiger jaren. De foto links is Ash en rechts is Nicole.

Eenmaal een KLu-er altijd een KLu-er

2010-07-13T09:13:00.000-04:00

Als je ergens 24 jaar hebt gewertkt, en nog met veel plezier ook, dan zal die "ouwe baas" je altijd blijven trekken. Zoals ook de foto hier. Een foto met de F-16 van het F-16 Display Team. Tis toch wel een mooi plaatje he. Las in sommige commentaren in de digi krant. dat mensen het onverantwoord vonden om een F-16 in die kleuren te spuiten......dat alleen voor het WK. Zulke mensen zou ik liefst even recht in de ogen kijken en vertellen dat ze eerst moeten denken voor dat ze stompzinnge woorden uit hun mond laten vallen. Namelijk die F-16 vliegt al enkele jaren in die kleuren rond. Deze F-16 wordt ook gebruikt voor demo's tijdens vliegshows. Maar ja, sommige zullen het nooit snappen. je moet er gewerkt hebben om het te begrijpen. (Aoo bd)

Het oranje gevoel

2010-07-13T08:22:00.000-04:00

Aan deze kant van de oceaan is het "Voetbal" niet echt populair, ze noemen het dan ook "soccer". Soccer wordt vooral gespeeld door meisjes, een ras echte nederlanders zou dus zeggen een "mietjessport". Bij ons in Kitchener staat VOETBAL met grote letters geschreven. Dit komt vooral dat 75% van de bevolking hun roots in Europa hebben liggen. Zoals ik al eens schreef rijden hier veel auto's rond met hun land vlaggetje. Een bekende van Caro vroeg of voetbal wel leefde hier in Canada. NATUURLIJK, om dat te bewijzen vind je hier foto's van de finale wedstrijd uitgezonden in Toronto, welke kleur zie je?

Lonely Dutch voetbal fans....

2010-07-03T19:14:00.000-04:00

Ook wij kunnen natuurlijk niet achter blijven met het bekleuren van huis en auto's. Nu er nog maar 4 teams over zijn, verdwijnen ook alle landen vlaggetjes van de auto's Hier en daar zie nog een duits en een nederlandse vlag op een auto zitten. Hier in de wijk is het nog treuriger, wij zijn de enige met een nederlandse/oranje vlag aan het huis en op de auto. Zelfs Nicole heeft maar een oranje jack aangetrokken. Heeft toevallig iemand nog een lange slinger met nederlandse en oranje vlaggetjes?

New Dutch Navy suits

2010-07-02T13:35:00.004-04:00

Het marinefregat Hr. Ms. Van Amstel steekt het Nederlands elftal vanuit het Caribisch gebied een hart onder riem met een originele geste: een oranje ‘paradeerrol’. Dit ceremoniële eerbetoon vond gisteren plaats als geestelijke ondersteuning voor de kwartfinale tegen Brazilië.

Bij een paradeerrol maakt de bemanning de contouren van het marineschip zichtbaar door vrijwel voltallig aangetreden te staan op de hoofddekken van het schip. De Van Amstel opereert gedurende 4 maanden in het Caribisch gebied als stationsschip. Dit gebeurt vanuit Willemstad op Curaçao.Wanneer de patrouilles en ander werk op zee het toelaten, volgt de bemanning de wedstrijden van Oranje.

bron: defensie.nl

2010-06-23T21:44:00.002-04:00

Daar zit je dan leker rustig in de tuin, boekje, drankje. Een warme vochtige middag, niet veel in de planning, nachtdienst. Echter even na half twee gaat mijn tuinstoel wat bewegen, niet echt vreemd als je weet dat onze kat en hond de nijging hebben om onder stoelen door te lopen, dus trokt ik het me niet echt aan. Echter het bewegen bleef maar door gaan. Ik keek op uit mijn boek en zag dat de hele tuin aan het beqwegen was, inclusief Caro die naast me zat. De zei" Voel je daat ook" ik knikte en beiden zeiden we bijna tegelijkertijd " Earthquake" Voor Caro niet echt vreemd zo heeft enige jaren in California gewoond. Voor mij de tweede, misschien kan je de "Nederlandse aarbeving in 1992" nog wel herinneren. We gingen richting computer om op internet te kijken wat er aan de hand was. Caro heeft eerst even de lokale tv gebeld. Even internet bekijken zat er niet echt in, het hele net lag zo'n beetje op zijn kont. Nicole gaf aan dat ze al wat reacties op Twitter had gezien. Langzaam aan werd het slaperige Ontario wakker en kwamen de eerste internet, tv en radio mededelingen langs. Toch wel interessant om dit hier mee te maken, het gebeurt niet zo vaak, de laatste, een kleine, was hier zo'n twintig jaar terug.

Gejat van de "Telegraaf"

krachtige aardbeving nabij Ottawa OTTAWA - De Canadese hoofdstad Ottawa is woensdag aan het begin van de middag getroffen door een aardbeving met een kracht van 5,0 op de schaal van Richter. Het epicentrum van de beving lag 53 kilometer ten noorden van de stad op een diepte van 19,2 kilometer. Dat meldde de Amerikaanse US Geological Survey (USGS). Krachtige aardbevingen in deze regio zijn een zeldzaamheid. In eerste instantie berichtte USGS over een beving met een kracht van 5,5 op de schaal van Richter. Volgens ooggetuigen begonnen gebouwen in Ottawa en Toronto te schudden door de beving. De meeste mensen verlieten de gebouwen in de binnenstad van Ottawa toen het alarm afging. Lokale media meldden slechts wat lichte schade aan gebouwen. Niemand raakte gewond, aldus de politie."

Graduation Day

2010-06-17T00:45:00.000-04:00

Yup, vandaag was het dan zo ver, Graduation Day, het officiele gedeelte dan, het diploma was al reeds via de post verstuurd. Het lijkt een beetje op de graduation die je in films ziet, echter we hadden geen hoedjes. Gelukkig maar die kan je alleen maar kwijt raken als die dingen de lucht in worden gesmeten, en vind dan maar je eigen ding terug tussen een paar honderd met haarlak besmeurde hoofddeksels. Echter we ontkwamen niet aan het dragen van een zwarte jurk of priester gewaad. Zoals jeop de foto hiernaast ziet was ook mijn klas, (de helft die aanwezig was) gekleed om naar het seminaere te gaan. Vermoed wel dat alle op de foto aardig wat weesgegroetjes moeten bidden om toe gelaten te worden. Ik ben trouwens de oude grijze man (4 jaar Canada) aan de linkerkant.

Nadat iedereen zich in het juiste vak had begeven, werden we afgemarcheerd, onderbegeleiding van een blaasorkestjes, naar de ceremonie zaal. Daar werden we met applaus door familie, vrienden en kennisen verwelkomt en konden gaan zitten. Op een podium was het hele hoofdbestuur aanwezig, in alle soorten, maten enkleuren jurken en hoedjes. Na de gebruikelijke toespraken gingen iedereen in een rij langs al die jurken om het diploma, wat we dus al hebben, in ontvangst te nemen. Op onze schouder werd een soort van scherp gekwakt, die later weer diende te worden ingeleverd. Na het applaus voor jezelf werden we weer door een sergeant-majoor in jurk afgemarcheerd naar de opkomsthal en het hele feest was voorbij.

En ervaring?, nah voor deze nuchterr hollander niet echt, kan alleen zegen dat er weer een diploma bij is, #46, en misschien toch wel een beetje trots op mezelf, om als 45 jarige buitenlander in de top van het HR programma te eindigen.....

Bezigheidstherapie..........

2010-06-13T18:15:00.002-04:00

Een therapie die ik op dit moment zeker nodig heb, ben namelijk al sinds vanmorgen half 4 op mijn werk, oh het is nu zes uur in de avond. Gewoon een werkdag van 15 uur en dat nog wel op een zondag, wat zal de heilige Petrus hier wel van denken. Dat Petrus komt later nog eens terug.

Hier in Canada gaat het langzaam weer wat beter met de economie en je kan dat vooral merken aan de productie verhoging bij automotive bedrijven. Sinds enkele maanden werken ze bij het bedrijf, waar ik als security rondzit, over en ze beginnen de ochtend shift ook vroeger. De vraag om onderdelen is op dit moment zo hoog dat er ook in de weekenden bijna full time geproduceerd wordt. Natuurlijk is dit goed, maar als je op dat moment maar twee man security hebt is het wat minder. Mijn supervisor heeft gisteren 20 uur! gedraaid, kan dat wel volgens de Nederlandse wetgeving? Hier wel. Hopelijk blijft het voor mij maar bij 25 uur steken, heb tot nu toe nog niets gehoord en sta gepland tot 7 uur vanavond. We zullen zien.

Tja, wat doe je dan de hele nacht, morgen, middag en avond. Gelukig had ik een stuk of vier health and safety inspections, daar ben ik lekker drie uur mee bezig geweest, nog twaalf van die verotte dingen over. Verder wat extra wandelingen door de plant gedaan, ook weer twee uur. Dan nog wat administrative werkzaam heden, uurtje en voor de rest me bezig proberen te houden met het internet. Lees de Telegraaf en het AD van voor tot achter, vooral de commentaren van lezers, die zijn nog wel grappig. Verder wat vliegtickets sites bekeken, misschien komen we dit jaar nog even naar NL, alleen als het huis verkocht is. De girls moeten het zelf betalen als ze mee willen, aardig van ons he? Misschien kan ik daar bij wat arbeidsbureaus langs gaan etc.

Een half urutje terug zat ik op de website van de gemeente Waalwijk en vond in het archief een foto met een wel heel bekend persoon er op. Het is een klassenfoto van de St Petrus school, ja daar is tie dan. Wie herkennen jullie op die foto? Nog een hint nodig? het ergens in de jaren 40 van de vorige eeuw. Het zou die pater kunnen zijn. nah niete cht, wie zijn niet zo katholiek aangelegd, ook al komen we uit het rooms brabant. Iemand noemt ze "huichelaars" ;-)

Nog 50 minuten, heb mijn liters frisdrank op, zo ook mijn snede brood met salami en kaas. De warme hap is een tijd geleden ook al door mijn strot gegaan. Zit niks meer in mijn tas, Caro heeft de ribbetjes al richting BBQ verhuisd dus kan hier echt niet langer blijven. Al bij al een hele interessante week geweest, heb volgens mij nog nooit zoveel uren in mijn leven gedraaid. Weet niet of mijn company zo blij is met het uitbetalen van 40 overuren, hun probleem.

Van parkeer plaats tot schuttersput.........en een gevulde koek

2010-05-10T22:47:00.001-04:00

Het is koud, het ijs zit op het dak van mijn auto en er staat een stevige wind. Later lees ik in de krant dat de wind zo hevig is geweest, dat er vier in aanbouw zijnde huizen zijn ingestort.

Maar even terug, het is dus koud en het waait en zit in mijn auto op een parkeerplaats. Niks vreemd zou je denken, echter het is drie uur 's-nachts en de parkeerplaats is verder helemaal leeg. De gebouwen om mij heen zijn afgesloten en zit hier al drie uur en er zullen nog negen uren volgen. Noemenswaardig is ook dat er geen licht is, geen warmte , geen elektriciteit, geen warme koffie, geen warme hap, nee niets helemaal niets. Alleen mijn auto, enige blikken koffie met oppeper (koud) en wat brood.

Het bovesntaande vertelt wat over mijn werk afgelopen weekend, 31 uur in mijn auto op een lege parkeerplaats, dom voor je uit staren, proberen een boek te lezen met behulp van een lantaarn. Een keer per uur een rondje om een museum lopen, waarbij je schoenen in een 5 centimeter modderpoel verdwijnen. Ik weet niet hoe het met de arbeidsomstandigheden in Nederland is gesteld, of dit soort uren en omstandigheden, “normaal” worden genoemd. Hier in Canada is het heel normaal, en probeer vooral geen commentaar te geven, want dan kan je je baan wel eens kwijtraken. Welkom in het land van de ongekende immigratie mogelijkheden. Sorry voor de wat negetaive bijklank.

Het is maar een tijdelijke part time baan en heb gelukkig nog een andere part-time stek, die verwarming, internet, koelkast, koffiemachine en andere zaken heeft. Helemaal niet slecht dus. Maar de “parkeerplaats stek” is toch wel het uiterste (minimale) in mijn arbeidsleven. Zelfs mijn opleidingstijd bij de Luchtmacht was luxer te noemen. Maximaal 8 uur in een zelf gegraven schuttersput, waar ze regelmatig met warme koffie, thee, soep of een ander soort warm voedsel langs kwamen. Ook was de “CADI” vaak vlakbij voor je gevulde koek en broodje worst.

Tja, dit soort weekenden doet je wel eens terug denken aan die goeie oude tijd in je schutterput op de Ginkelse heide, wachten op een vijand die uiteindelijk nooit is komen opdagen.

2010-04-18T11:36:00.002-04:00

Als je al in de vorige blog kon lezen, zijn we bezig met het huis te verkopen. Hierbij de link waar je de add kan vinden ons huis .

We hebben al wat kijkers gehad en zullen je op de hoogte houden als we meer nieuws hebben. Het goede voor Pepper is dat we tijdens een viewing Pepper het huis uit moeten hebben. Zo heeft tie toch wat extra loopjes.

En ja hoor, het huis is verkocht, al in de eerste week, zonder makelaar!, Caro, onze salesmanager, heeft het zelf gedaan. Ook hebben we gisteren te horen gerkegen dat wij zijn geselecteerd voor een huurhuis, een semi backsplit :-) De voorkant is een floor en de achterkant drie!

View Larger Map

We dachten dat we het huis verkocht hadden, het blijkt nu dat de broker van de koper een spelletje aan het spelen is. Hij stuurde een repraiser op ons af en die gaat even bepalen (in 5 minuten) dat het niet zoveel waard is als de koper wenst te betalen, met als gevolg dat de mortgage niet wordt toegestaan. En , het huur huis was rond, op het tekenen van het contract na dan, gaat ook niet door en we kunnen weer opnieuw gaan beginnen. Word ik hier blij van? Nee, niet echt, ach er gaat hier al zoveel mis in de laatste vier jaar dat dit en nog wel bij kan. Keep you up to date

Het leven van een emigrant gaat niet over.....

2010-04-13T01:05:00.001-04:00

Het leven van een emigrant gaat niet over....., rozen, een dag ijs, een lage horde, het aanwaaien van allerlij leuke job mogelijkheden. En zo kan ik er nog wel wat verzinnen. Na bijna vier jaar vallen en opstaan, blijven we maar vallen. Om een of andere reden wordt ons niet echt veel rust gegund. De hoogte punten van de laatste vier jaar zijn op een hand te tellen en de diepte punten op beide handen en voeten. Ja, ik weet wel dat de eerste jaren 'tropen'-jaren zijn, maar wat meer positievere dingen zouden voor ons zeer welkom zijn. Het enige positieve wat we kunnen vinden, op het samen leven dan, was het huis kopen. Echter door al het banen verlies tussen Caro en mij, hebben we besloten het huis te gaan verkopen. We zijn langzaam, of we zijn het al, huis arm aan het worden, Een veelste groot deel, van onze inkomsten, part-time banen en WW, gaat naar het huis en gelinkte kosten. De maandelijkse vaste lasten groeien de pan uit. Op dit moment kunnen we het huis met een goede winst verkopen. Daar door kunnen we goedkoper"huren' en houden zelfs geld over om een keer bij de "Mcdonalds' te kunnen eten of een pintje te pakken in een cafe.

Alhoewel ik nu geslaagd ben voor mijn Human Recources Program (GPA 3.84 van de 4/89.4 gemiddeld)) komen de banen niet aanwaaien.De vacatures, zijn in mijn functiegebied, zelfs minder geworden. Ik ben zelfs aan het solliciteren naar banen in Nederland, ja je leest het goed, Nederland. Mocht ik ergens een baan daar vinden, dan zullen we verhuizen naar moeders vaderland, klinkt vreemd...Dus als iemand in NL een leuke baan voor mij en ook voorCaro vindt, laat het even weten. en als je ook nog wat voor een Engelstalige kleuterjuffrouw hebt, ook dan. Nicole wilt namelijk mee. Ash wilt hier blijven.

Al bij al, vier jaar Canada, heeft me aardig gefrusteerd gemaakt, ook grijzer en wat extra kilo's. Het walhallah is het hier zeker niet. Ik zei eens tegen Caro dat je hier als emigrant het alleen kan overleven als je een eigen bedrijf begint.

Morgen komen de Properties Guys langs om ons het zelf-verkopen-van-je-huis-pakket te overhandigen en foto's en een video te schieten. Caro gaat, als ex salesmanager zelf de verkoop doen. Trouwens nog chappeau voor Caro, ze heeft in de afgelopen drie weken het hele huis van binnen van een nieuwe laag verf voorzien en grote schoonmaak gehouden. We hopen op een snelle verkoop en het plan is om rond 1 augustus te verhuizen. Voor diegene die denken, daar gaat een vakantie stek, dan kan ik zeggen dat we een huis met een finished basement zoeken.

Ik hoop na augustus wat meer positievere blogs te kunnen schrijven. Je zult het zien of niet zien.

Managing Planning for Training & Development

2010-01-27T01:06:00.002-05:00

Yup, we zijn weer aardig aan het studeren, het houdt niet op, nog een maand of 2 en een half en het zit er op. De eerste course voor het jaar 2010 hebben we vorig week weer afgesloten. Training & Develpoment voor HR Managers. Best wel interessant, zeker als je zelf trainer en instructeur bent geweest. Een hoop is herkenbaar en ik kan die experience zeker gebruiken. Veel van de vragen in de mid-term en de final kon ik relateren naar mijn werkverleden. Het jammerlijke van deze cursus is dat er geen praktijk inzit. Dit komt natuurlijk dat de cursus nog al kort is, twee weken, dus weinig voorbereidingstijd. Als je je indenkt dat dit programma is samengesteld voor toekomstige HR managers, dan mag je zeker ook wel verwachten dat deze HR managers in de dop, een training kunnen verzorgen. Maar helaas, pindakaas. Niks van dat leuke spul. Voor de meeste zal het wel training on the job gaan worden, wat natuurlijk ook een instructie werkvorm is.

Vorige week maandag zijn we met Human Resources Planning begonnen, voor mij veel bekende thema's en onderwerpen. Het grappige is dat pas in deze cursus de basis principles van een organisatie worden beschreven, zoals, corporate-, business- en lagere strategien. Je zou dit eigenlijk in de eerste cusrsus moeten tegenkomen, het is namelijk de basis van alles. Het goede van deze cursus is ook weer dat aan de andere kant , veel aspecten van de andere cursussen, ook weer in deze cursus terugkomen en daardoor ook de link gemaakt wordt. In de eerste week zijn we vooral bezig geweest met het uitzetten van de grote lijnen om in deze week door te borduren op de meer practische kanten van planning. Vandaag hebben we een lange tijd stil gestaan bij Internationaal HR management. Voor diegene die mij al een tijdje kennen zullen wel denken, "was dat niet het gene waar Mario zich in de States mee bezig hield?' Veel van dit onderwerp heeft een directe relatie met het werken in het buitenland (tijdelijk), het hele expat gebeuren. Ik zie de komende vrijdag, de final, met een goed gevoel tegemoet.

Wat verder nog, de TJIRP, een afkorting die me soms redelijk gefrusteerd kan maken. De engelse vertaling van deze vogel term is CHRP, wat weer betekend Certified Human Resources Professional, een titel, designation, die je achter je naam mag schrijven, dit echter alleen als je eerst lid word van een HR assocation, in mijn termen de Aso's.

Na die inschrijving, moet je weer op examen, een 150 vragen multiepegok, waarbij je 75% moet scoren. Mocht je dit halen dan komt de volgende stap, namelijk drie jaar ervaring in HR opdoen en dan uiteindelijk mag je de TJIRP achter je naam zetten, professionale mensenvogelaar. Moet je eerst maar een baan in HR zien te bemachtigen.....Ze vragen die designation zowat voor elke functie binnen HR, zo ook voor files-bij-elkaar-zoeker, terwijl het uiteindelijk een titel is voor een HR manager..... Het ergste is dat ze er ook nog veel geld aan verdienen, namelijk, lid worden van de association - $200 gemiddeld per jaar - $ 500 voor de test - nog eens $500 voor preptoetsen en andere te kopen informatiemateriaal. Leuk,, zeker als de hele klas in de WW zit. De designation moet waarborgen dat je een HR professional bent en dat doe je door één keer in de zovel tijd een vragenformulier in te vullen, waarop je verteld wat je allemaal voor leuks in HR land heb gedaan, zoals lesgeven, seminars, maandelijks koffie en borrel dingetjes, nieuwe wetgeving gelezen en nog meer interessant spul. Je begrijpt het al, ik zet mijn vraagtekens bij dit alles. Het enige nadeel is dat je zonder deze vogelaanduiding, geen kans maakt op een hogere HR baan, en dat maar 20%, van de vacatures binnen HR, worden gepubliceerd, de andere 80% worden verdeeld onder de associationmembers. Ik kan dus nog zoveel klagen wat ik wil, ik ben verdoemd om hier aan mee te doen. Wat ik dus, naar veel gemor, maar ga doen.Was het niet zo dat een goeie nederlander dient te klagen? Klein puntje, in oktober is de allerlaatse mogelijkheid om die 150 vragending te doen, daarna is het niet meer mogelijk. Je bent dan veroordeeld om een degree te halen (Bachelor), oftewel naar de universiteit. Begrijp U het?, ik soms niet meer.

2010, wie niet weg is is gezien...........

2010-01-02T13:19:00.002-05:00

Het is een mooie, zonnige en koude zaterdagmiddag. Het vriest een graad of veertien, prima weertje om het voetpad schoon te maken. Zoals je misschien wel weet is dat een 'must' hier. Doe je het niet en iemand van de gemeente komt langs, dan heb je grote kans dat je een boete ontvangt. Dus als je wilt of niet, je moet regelmatig met de snowshuffle het voetpad schoonmaken. Ik moet zeggen dat het toch wel lekker was om even buiten te zijn in die vrieskou en wat lichaamsbeweging te ontvangen, een frisse neus en wat werk kan nooit slecht zijn.

Oud jaar was net als anders een niet echt een speciale avond, geen vuurwerk, want dat doen ze hier niet, wel zelf gemaakte oliebollen en appelfrtituurdingetjes. Ook wat spelletjes met de Wii, glaasje champagne en dat was het danwel voor de laatste avond in 2009. Niet echt speciaal, maar terugkijkend op 2009 was een vrolijkere oudjaardavond ook niet passend. Hopende dat 2010 een wat meer relaxter jaar op levert met wat meer positieve kanten dan afgelopen jaar. Alhoewel, we hebben nog steeds ons huis, auto's, werk en al dat soort aards bezittingen. We hopen nu op de MAX prijs van enkele miljoenen, dromen blijft leuk.

Maandag begin ik aan mijn tweede semester op college en hoop dan op 26 maart te gradueren. Waarschijnlijk gaat dat allemaal wel lukken. Dan nog een passende baan vinden en de lente komt dan ook al om de hoek kijken. Wel positief moet ik zeggen. Verder gaan Caro en ik zondag weers eens gezellig naar de bioscoop, jawel met zijn tweetjes, kids kunnen deze keer thuisblijven. We gaan naar 'Avatar 3D'. Heeft hele goeie recensies, zo eens kijken of dat echt zo is.

Olympics 2010..............................in Kitchener, ON??

2009-12-28T16:12:00.001-05:00

Als ik het allemaal goed begrepen heb zullen de Olympics 2010 niet in Kitchener zijn maar in Vancouver. Waarom dan die titel van deze blog? Misschien heb je het al gehoord, gelezen of op tv gezien, de vlam zal heel Canada door crossen om uiteindelijk in Vancouver, BC te belanden. Ze zijn nu zo ongeveer over de helft en hebben nog ergens tot in februari de tijd om de vlam, of zo als ze hier zeggen de 'Torch' al lopende af te leveren. Ze gebruiken hier voor een doorsnee van de bevolking die met de torch door hun eigen omgeving rennen. Gisteren kwam de torch in onze stad, Kitchener, ON aan. Op het raadhuisplein waren duizenden mensen die allemaal de torch wilde zien, ook wij natuurlijk. De torch zou rond 7 uur in de avond het plein bereiken en om al die kou lijdende mensen bezig te houden was er een show, muziek, dans, gelul en meer van dat volksvermaak. Ook waren er weer de standaard 'Ik-ben-tegen-alles-groepen'. Zij proberen aandacht te schenken aan alle dingen die in Canada niet goed geregeld zijn en zien liever het geld van deze torch tocht naar andere 'doelen' gaan. Wat wel grappig is dat ze er precies zo uit zien als onze nederlandse betogers uit de jaren '80. Wat niet zo grappig is dat ze vanmorgen in Guelph de fakkeldrager maar hebben laten struikelen, met fakkel en al. Weet niet of ze hier nu de warme harten van de Canadees mee bereiken. Zeker als je weet dat Canadezen nogal sportgek zijn. Maar alla, het is een vrij land........Onder een foto impressie van wat gisteren gebeurde.

En toen was er................WINTER!

2009-12-12T13:42:00.001-05:00

Tot vorige week geloofde we dat er dit jaar weinig winter te vinden was. De temperaturen waren overdag en 's-nachts nog steeds ruim boven nul, wel wat regen maar het is toch herfst? Normaal valt de eerste sneeuw rond veertien november, echter dit jaar was er nog geen sneeuw in de wijde omgeving te bekennen. De west kust heeft alwel van het winterse gevoel kunnen genieten, veel sneeuw temperaturen onder nul. Maar zij hebben het ook nodig, ergens in februari beginnen daar de Olympische Winter spelen. Hen hoor je dan ook niet klagen.

Afgelopen dinsdag kwam dan uiteindelijk het verlossende woord dat er een sneeuwstorm zat aan te komen. Ik had de mazzel dat ik op de nacht van dinsdag opwoensdag aan het werk was, en via het internet zag ik de storm, vanaf De Plains, Canada binnen stromen. Rond twaalf uur 's-nachts zag ik de eerste flurries verschijnen die langzaam overginnen in lichte sneeuw tot wat vastere vormen. De sneeuw opzich zelf viel best wel mee echter de wind maakte het echt winters. Zo winters dat ik de sneewploegen moest laten aanrukken. Echter, deze eerste sneeuwstorm stelde niet veel voor, zo'n vier centimeter en dat was het wel. En voor de rest van de week werd er niet al te veel sneeuw verwacht. ....Jammer dan, de weermensen zaten er deze keer wel erg ver naast. Woensdag op donderdag nacht begont het nog heftiger te waaien en er vielen meer en meer centimeters sneeuw. Het sneeuwen is blijven doorgaan tot vandaag, zaterdag morgen. Er staat nu een heerlijk zonnetje en we hebben een strak blauwe lucht. Waren de temperaturen afgelopen donderdag nog in de min twintigs nu is het een lekkere minus één graad.

Yep, de Canadese winter laat soms op zich wachten, maar als tie eenmaal komt komt het met bakken en freezers.

Recruit a birthday cake and select one.............

2009-11-27T13:24:00.002-05:00

Vreemde titel? Waarschijnlijk wel, één van mijn blog kenmerken, je moet de blog lezen zodat je de titel snapt. Wat dit jaar ook abnormaal is dat ik meer dan één blog per week schrijf. Normaal zou ik dit ook niet doen maar het heeft een reden. Ik zit nu ergens in de kelder van mijn college in een computerelab. Het is wel een normale schooldag voor mij maar op het rooster stond dat we eerst een presentatie zouden hebben en daarna een midtermvoor het vak Recruitment & Selection. Ik al lang blij omdat ik na de presentatie meteen naar huis kan. Ik heb Recruitment & Selection al gedaan. mijn mede studie genoten vonden dit dag programma niet echt fantastisch, eerst studeren voor de midterm, presentatie en dan pas het schrijven van de midterm Dit kan voor sommige erg stressvol zijjn. Mij werd gisteren gevraagd om met de coordinator van het program te overleggen dat ze het programma konden wijzigen. Ik heb verder niets meer vernomen dat dit gelukt zou zijn dus was netjes op tijd in de klas voor de presentation. Wat schertste mijn verbazing dat er op het bord een mededeling stond dat de midterm in een ander lokaal was en om één uur zou starten. Ships, ik was dus ruim te vroeg en moet mijn tijd volmaken tot drie uur. Daarom zit ik hier een blog te schrijven die weinig tot geen inhoud heeft maar het vult de tijd. Zoals je al kon lezen doe ik op dit moment voor de tweede keer Recruitment & Selection. Deze keer wordt het op een totaal andere manier gegeven als de eerste keer. Een groot verschil is dat ook deze course wordt gegeven in 2 weken terwijl de eerste uit dertien weken bestond. Ook is er een andere instructor. Een Indier, die net zijn instructor opleiding heeft afgerond. Petje af voor hem omdat hij volgens mij aardig voor de leeuwen is gegooid. Ik herken veel van hem in mijn eerste instructie ervaringen. Weinig voorbereidingstijd, niet 100% boven de stof staande, zodat je wat rommelig overkomt als je eenbepaald onderwerp zelf niet onder de knie hebt. Ach, van dit soort ervaringen leer je een hele hoop, geeft aleen een hoop stress voor je als instructeur maar ook voor je leerlingen. Die leerlingen raken soms de richting kwijt of weten compleet niet waar je het over hebt. De midterm zal uitwijzen of ze wat van de afgelopen week hebben opgestoken. Ik hoop van wel anders gaan we een gezellige tweede week in.

Zo, ik heb 14 minuten van mijn tijd tot drie uur volgeschreven, schiet niet echt op, moet nog zeven kwartieren vol gaan schrijven of mezelf gaan bezig houden. Oh ja, we hebben nog een birthday cake in de titel staan, waar leidt dat toe. Morgen is onze Nicole jarig en gaat de prachtige leeftijd van achtien bereiken. een gevaarlijke leeftijd, veel kids in Nederland denken dan meteen aan het rijbewijs halen. Wij mogen de hemel danken dat Nicole, op dit moment, nog niet teveel aandacht aan dit onderwerp heeft besteed. Ik heb het zweet al in mijn broeknaad staan met de gedachten dat Nicole in een voertuig de omgeving van Kitchener onveilig gaat maken. Zeker als je weet dat het doen van rijlessen hier niet verplicht is. Door deze wat slappe regels kunnen ze wel weel een realitie TV serie maken, namelijk "Canada wordt driver" Hieronder heb ik een voorbeeld :

Je ziet dat er ene hele hoop gekken op de wegen rijden en je moet niet vreemd opkijken als je van alle kanten wordt aangevallen door dit soort rijders. Wel heel komisch en leuk om na te kijken. Je brijpt nu wel dat ik Nicole niet graag achter het stuurwiel ziet zitten. Ze zou een perfecte kandidaat voor dit programma zijn. Haar achtiende verjaardag brengt natuurlijk ook andere interessante zaken met zich mee. Zo heeft ze al een bezoek gebracht aan de huisarts voor dagelijkse pilletjes, je weet wel welke. Aan de eene kant vind ik dat wel goed want ze weet dat ze zelf responsible is. Ook heb ik totaal geen problemen met haar 'nieuwe' vriend. Een leuke kerel, heel netjes, respect voor andere en nog meer. gisteren msn-de hij zelf Caro of hij voor een verjaarsdagkaart moest zorgen. Dit is de eerste keer dat ik zoiets hoor. Wij zijn al lang blij met deze knaap. Hoera heb een half uur volgetypt, nu nog wat redigeren en aanpassen en klaar.

Overpijnzingen in de lichte vorm...........

2009-11-24T22:42:00.001-05:00

Het loopt alweer tegen het einde van het jaar 2009, ook al zal je dat wetterweiss niet zeggen. Overdag zijn de temperaturen nog ruim boven nul en er zijn maar enkele dagen geweest dat ik het ijslaagje van mijn ruiten moest krabben. Tot nu toe heb ik welgeteld 4 sneeuwvlokjes voorbij zien komen, die het warme straat oppervlak niet eens hebben berijkt. Voortijdig zijn deze sneeuwmoleculen verdampt en tot water druppels gerediceerd. Nee, echt winterweer heben we hier in het zuid westen van Ontario nog niet gezien. Zelfs sommige van onze bloempjes hebben er de brui nog niet aangegeven en bloeien nog rustig door. Al bij al een zachte herfst met weinig neerslag. Carolien al lang blij, maakte de opmerkingen 'Hoera, de winter is al één maand korter'!

Afgelopen vrijdag heb ik de vierde cursus afgerond van mijn HR program, Health & Safety. Deze course kan je in het nederlands, Arbeidsomstandigheden en veiligheid noemen. Niet al te moeilijk, met een toegevelijke instructeur met de goede adult mentaliteit ' waarom alles uit het hoofd leren, je moet het kunnen opzoeken in de regelgeving', een man naar mijn hart. Eén klein minnetje, voor de final was het wel noodzakelijk om een en ander uit het hoofd te leren en ook teken kunsten waren benodig om deze final tot een goed eindresultaat te brengen. Maar gedaan is gedaan en gisteren met nummer vijf begonnen, Recruitment & Selection. Voor de goede en trouwe lezers van mijn blog zullen zeggen ' Maar die heb je toch al gedaan'? Yep, helemaal gelijk, als part time student heb ik deze course al met een goed resultaat afgerond. Echter, omdat ik in een speciaal Government programma zit, moet ik de course wel volgen maar kan mijn behaalde mark overhevelen naar dit program. Mazzeltje, twee weken op mijn gat zitten, zonder studeren en mid terms and finals te hoeven schrijven. En om mij nog blijer te maken hebben ze Compensation als laatste van dit semester ingepland. Yep, ook deze al gedaan zodat ik tot het eind van het jaar rustig achter over kan hangen. Zo ben dus nu feitelijk al over de helft! Volgend semester staan er nog vijf op het programma en eind maart is dan alles weer achterde rug. Een fijn gevoel om zo richting kerst te gaan, relaxed, en toch wel hopend dat er wat van dat witte spul voor de kerst mag gaan vallen.

From graduations to.........Yuk Yuk

2009-11-10T18:29:00.002-05:00

Ja, ik weet het, het is nog te vroeg om te spreken over graduation, De derde van de elf cursussen zit er net op. De accounting cursus liet zien dat het Nederlandse onderwijssysteem in de zeventiger jaren nog zo slecht niet was. Hoofdrekenen was een van de pijlers en moet zeggen dat ik de meeste accounting problems kon oplossen zonder daarvoor een rekenmachine te gebruiken. De rest van de klas had zelfs voor de meest simpele berekeningen een numeriek toetsenbord nodig. Ja, waar zijn de tijden gebleven dat je je hoofd gebruikt in plaats van dat je de weg zoekt met technische hulpmiddelen, die tijdens een quiz er de brui aangegeven. Goed dat mijn grijze hersencellen het hoofdrekenen ooit hebben geleerd.

Even terug naar de graduation. Het was natuurlijk niet die van mij maar van Nicole. Afgelopen zomer ronde Nicole haar highschool af en ze zijn hier wat langzaam met het beschrijven van een blank diploma template, zodat de graduation pas in november plaats vond. Afgelopen vrijdag was de dag der dagen en Nicole was helemaal opgepoft om dat stukje papier in ontvangst te gaan nemen. Half uurtje en weer thuis, zou je denken, Niet dus, ze maken er hier een hele show van. De graduats werden binnen gehaald met bazuin lawaai of iets wat daar op leek. Het lerarenkorps was gehuld in hun zwarte toga's met kleur ornamenten, hangend om hun schouders en nek. Na het Canadese volkslied en enige toespraken kwamen de diploma ontvangers een voor een naar voren, een speaker vertelde de genodige of ze een "Ontario Student" waren, (gemiddeld 80 en hoger), of ze ook nog wat awards bij elkaarhadden gesprokkeld en wat ze nu deden. Dat nam zo'n anderhalf uur in beslag, je kan je avond ook anders door brengen, maar het is allemaal voor een goed doel, niet waar?. Na uiteindelijk het school lied gezongen te hebben, waarbij er werd voorgezongen door een niet helemaal zuivere, meer schreeuwende piepende niet gesmeerde circelzaag, konden we dan uiteindelijk naar het gezellig samen zijn in de gymzaal, drinkend van een wat blauwerige vloeistof, uit een plastic bekertje. Hier werd dan afscheid genomen van het lerarenkorps en van oud studiegenootjes. Er werden wat fotos gemaakt en we konden de aftocht blazen en naar huis wederkeren, een geslaagde avond vor Nicole!

Zaterdag avond waren we uitgenodigd door vrienden van ons. Zij heeft een eigen zaak en krijgt punten waarmee jan dan weer gratis kan eten en naar theatervoorstellingen kan gaan. Perfect, alleen moet het restaurant dan wel weten, dat zij het onder die bepaalde regeling kan afboeken. Dus als eerste het duurste besteld, todat de menuopschrijfster kwam mededelen dat zie niet aan het plan meededen. Ik ging al snel zoeken naar de goedkoopste sandwich op het menu. Gelukkig, lieten onze vrienden zich niet door een kluit het riet in sturen en na diverse telefoontjes, konden we alsnog die dikke biefstuk naar binnen werken. Na deze enerverende gebeurtenis stond het theather op het programma. Een voorstelling in Yuk Yuk. Yuk Yuk is een stand-up comedian ding en we werden deze avond toegesproken door twee damens. Bij de eerste dame kreeg ik soms rode konen, moet zeggen dat de Nederlandse stand-up comedians vaak heel ver gaan met hun woordelijk uitspattingen, maar deze dame kon er ook wat van. De stukke vlees vlogen door he zaal heen. Maar al bij al een zeer geslaagde avond. De volgende voorstelling en avond uit wordt een soort van musical, Robin Hood.

Adult Education = Kindergarten + Luiers

2009-10-31T13:07:00.001-04:00

Een vreemde titel?, nee, niet echt. Week 7 van mijn HR program is teneinde en de bovenstaande formule past uitstekend bij de course die ik aan het doen ben en de wijze waarop onze klas met elkaar omgaat. We zijn op dit moment bezig met Accounting for not financial Managers. Accounting for dummies, echter het bleek niet zo simpel te zijn als de titel weer geeft. Dat bleek al snel toen ik de wijze van lesgeven van onze instructeur op me in liet werken. "Hoe leer ik een klas, bestaande uit diverse leeftijden, levenservaring, milieu achtergronden, interesse, motivatie en enige/ontbrekende accounting kennis, accounting in drie weken. Je vliegt door de stof en voor diegene die het begrijpen, mooi meegenomen en voor die sterren voor hun ogen zien, jammer dan.

Echter hoelang accepteren studenten dit, in dit geval niet lang, al naar enkele dagen ontstonden er problemen tussen leraar en studenten en tussen de studenten onderling. Intervention van de program coordinators was noodzakelijk om een en ander weer in goede banen te leiden, of beter gezegd het weer meer lijden. De onderlinge band in de groep zakte nog verder naar een diepte punt. Roddels, schelden, en meer kinderachtige uitspattingen vlogen door de klas. Een luier eruptie was te verwachten. Die kwam dan ook aan het begin van de week. Na de tweede intervention door the program coordinator was de enige oplossing dat de docent zijn heil ergens anders ging zoeken en een nieuwe docent een tweede poging ging wagen om deze kleuterklas de grond beginselen van accounting bij te brengen. Ik moet eerlijk toegeven dat het deze docent aardig is gelukt om een ieder weer aan het denken te brengen en de meeste luiers aan de wilgen te hangen. Door haar simpele uitleg van de meest ingewikkelde formules bereikte ze het grootste gedeelte van de klasgenoten, die weer enige motivatie kregen om deze 3e wereldoorlog of beter gezegd dit Halloween monster, tot een goed einde te brengen.

We hebben nog een week te gaan en hopelijk kunnen we aanstaande vrijdag deze accounting course met een goed resultaat afronden. Ik heb goede hoop dat dit wel zal gaan lukken, echter of de klas saamhorigheid weer terug zal keren, daar zet ik grote vraagtekens bij. Door de halloween periode is er toch wel een scheuring ontstaan in de groep. Ik heb grote twijfels of sommige groepsleden hun luiers in de daarvoor bestemde vuilnisbak deponeren en de weg uit de kleuterklas kunnen vinden.

Lukt dan niet, dan hebben we 19 weken interessante weken voor de boeg. De toekomst zal ons bewijzen of respect en volwassenheid kan leiden tot "normaal" volwassen onderwijs.

Ik heb het al enkele malen genoemd, Halloween. Een 'gebeurtenis' waar ik totaal niks mee heb. Dit is wat anders voor de medegebruikers van ons huis. Het hele huis hangt, zit, ligt weer vol met allerlij Halloween dingen, zoials, heksen, schedels, Elvis in een lijkkist, vleermuizen die rond zweven, rook en meer van rotzooi. Ik heb al een "opdracht" om ook nog tandarts vriendelijk snoepgoed op te gaan halen, zodat de kinderkes aan de deur, hun toch al dikke buikjes rond kunnen eten en de tandarts weer voor jaren werk bezorgen. Vraag me aleen af wie al die Halloween rotzooi in het huis weer gaat opruimen.........

Employment Insurance administratie

2009-09-25T18:01:00.001-04:00

Werkeloos zijn is juist het tegenovergestelde van werkeloos zijn. Werkeloos in Canada word Employment Insuarnce (EI) genoemd, weinig loos in dat woord en het klinkt ook wel wat vriendelijk, Hé ik zit in de WW' of I'm receiving Employment Insurance', zeg zelf wat klinkt beter? Het WW kantoor hier in Canada heeft ook een leukere en gezelliggere naam, namelijk 'Service Canada", ze verlenen service in plaats van ' hé moet je niet eens gaan werken!"

Om je EI te ontvangen dien je twee wekelijks je ww-briefje in te vullen en dit doe je via het internet, er worden wat simpele vragen gesteld en e een paar dagen later wordt de EI automatisch op je bankrekening overgemaakt. Dat klinkt simpel en weinig administratieg geneuzel zal je zeggen. Het wordt wat anders als je tijdens je EI ook nog eens part-time werkt. Ja je mag hier naast je WW ook part-time werken to een maximaal vastgesteld bedrag. Als je salaris boven dat bedrag uitkomt wordt het te veel ontvangen salaris automatisch evenredig van je EI afgehaald. Je moet dus wel goed bijhouden hoeveel uren en salaris je elke week hebt gewerkt c.q. heb verdiend. Trouwens ik sta ergens op de foto, de foto staat op de web stite van de security agency waarvoor ik part-time werk.

Dus als je werkt, terwijl je EI ontvangt, moet je een administratie gaan bijhouden betreffende de uren en salaris wat je hebt verdiend. Als je daarnaast ook nog naar College gaat en dat je wordt gesponsord dooor de Government dat wordt het allemaal nog interessanter. Zoals jullie al weten zit ik in een EI program, Second Career, opleidingsrichting Human Resources. Deze opleiding is full-time. Op de webstite van Canada Service, waar ik mijn EI form invul willen ze ook graag weten hoeveel uren ik in een bepaalde week op college gezeten heb en hoeveel dolaren ik als allowance heb ontvangen. Je moet dus ook nog eens je College uren gaan bijhouden. Al bij al een hele administratie, maar voor het voeren van deze administratie wort je dan ook wel goed betaald, Employment Insurance, part-time job en volledig Colege vergoeding. Die Canadezen weten wat Service is.

Luchtfoto's van plaatsen waar ik was en waar ik naar toe zou gaan................8 jaar gelelden

2009-09-11T11:51:00.001-04:00

Op een mooie september morgen, precies acht jaar gelden, stapte ik met een collega in een huur auto. We hadden net een bezoek gebracht aan het Nederlands Opleidings Detachement op Sheppard Air Force Base in Texas. Nederlandse jachtvliegers in spé worden daar opgeleid om in straaljagers rond te vliegen. Net voor dat we vertrokken zagen we een plaatje van het WTC in NYC, een kleine vuurbal bij één van de torens. Verder niks van aangetrokken en gingen op weg naar Dallas. Niet om daar de touristische attracties te gaan bekijken, maar richting het vliegveld Dallas-Fort Worth (DFW). De rit Sheppard-DFW is ongevveer 2 1/2 uur, gaande over een rechte weg, door het saaie noorden van Texas, bekende vergezichten met koeien en de

bekende Ja-knikkers, (olie putten). Tijdens de rit naar DFW was er al wat meer informatie over de kleine vuurbal, gespot bij het WTC. Het bleek een passagierstoestel te zijn geweest wat zicht in één van de torens had geboord....men sprak al over een terroristiche aanslag. We keken elkaar eens aan en zeiden" dat ziet er niet goed uit en het zal wel een gekke huis zijn op het vliegveld.
We moesten daar een vlucht halen naar Dothan in Alabama. We gingen daarheen voor ons volgende bezoek, het Nederlands Opleidings Detachement Fort Rucker. Onze helikopter vliegers krijgen daar hun eerste helikopter opleiding. Nog steeds rijdend richting Dallas hoorde we dat een tweede passagiers toestel in de tweede WTC toren was gedoken. Dit was zeker compleet mis en om het nog erger te maken kwam ook het nieuws door dat het Pentagon in Washington, D.C. was aangevallen door een passagiers toestel. We probeerde via onze cellphones D.C. te bereiken, echter dat was niet mogelijk, het gehele mobiele net was dood. Uit eindelijk aangekomen in Dallas, bleek al snel dat er geen enkel vliegtuig meer zou opstijgen en dat we in Dallas waren gestrand. Het eerste wat we deden was een hotel zoeken, wat best nog een probleem was want wij waren natuurlijk niet de enige die daar vast zaten. Uiteindelijk een hotel gevonden encontact gehad met familie in D.C. (landlijn) Alles was daar oké en één van mijn collega's zou mijn familie in Nederland bellen met het bericht dat ik veilig aan de grond stond. We zijn

uiteindelijk een week in Dallas gebleven. We zijn wel drie keer verhuisd naar een ander hotel. En wat was het goed om naar 5 dagen van stilte, vlietuigen te zien aan komen en landen op DFW. Snel hebben we gechecked of we een vlucht terug naar D.C. konden boeken, wat nog gelukte ook!. Zaterdagochtend vroeg zouden we terug vliegen naar Dulles International Airport, Washington, D.C. Naar een rommelige check in, ze vonden niet mijn leatherman mes in mijn koffer, kwamen we aan op een zwaar bewaakt vliegveld. De reden van al deze omzwervingen kennen we allemaal en de oplossing is er nog steeds niet, of dit ooit opgelost zal worden is maar de vraag, voor mij is het meer een begin van een volgend tijdperk, we shall see. Laatste lucht foto is van het WTC terrein in NYC. De plek die 9-11 een gezicht gaf.

From Shakespeare to.................................................St. Mary's

2009-09-08T11:01:00.002-04:00

Gisteren was het Labour Day de laatste dag van de vakantie en het begin van een nieuw school jaar. Ook het einde van de zomer, zwembaden dicht, en geen geluier meer. Wat doe je op zo'n dag, in iedergeval geen labour. Nicole had een afspraakje met haar vriend die in Stratford, ON woont, voor het overblijfsel, Ash, Caro en ik om de omgeving daar eens te verkennen. Stratford ligt ongeveer een half uur ten zuid westen van Kitchener.

Als je door Stratford rijdt zie je een wat ouder stadje wat zijn cultuur goed heeft vastgehouden, alle gebouwen en parken goed onderhouden en als er geen auto's waren zou je denken dat je weer terug was in de late 18 honderd's. Dat alles in Stratford er zo goed en oud uitziet heeft een reden. Voor de Engels kenners onder ons die ook nog eens van oude leesttof houden, denken bij Startford meteen aan Shakespeare. Shakespeare leefde in het middeleeuwse Stradford aan de Avon, niet in Canada natuurlijk maar in het oude Albion. Reden voor het Canadese Stratford om hun stadje
om te toveren in een 'Shakespeare' stad. Door het hele stadje heen kom je herinneringen tegen met betrekking tot Shakepeare, huizen, theaters, straatnamen en aangelegde engelse tuinens. Yup, theaters.

Elk jaar is er het beroemde SHAKESPEARE FESTIVAL, waar in de diverse theathers Shakepsears stukken worden opgevoerd. Van heinde (of hijnde? lol) en ver stromen tienduizende Shakespeare liefhebbers naar Stratfrod om dit te theathergeweld te beleven. Voor ons drie een leuk stadje om te flaneren en gezellig op een buitenterras, jawel een terras, te dineren. Voor diegene die in de buurt wonen kan ik Stratford zeker aan bevelen!

Verder zijn we naar vele omwegen in St. Mary's aangekomen. We dachten haast dat het helemaal niet bestond, maar uiteindelijk, via Stavistoke, hebben we het kleine slaperige plaatsje gevonden. Wat is er nu zo al te zien in dat plaatsje. Op Labor Day niet veel, alles is dicht op Tim Hortons na. Maar vele gebouwen zijn van steen en lijken op kleine kasteeltjes en midden in het dorpje vind je aangelegde watervalletjes, waar je lekker met je bloten voeten in kan wandelen. En dat is het zo'n beetje wel. Waarom die watervalletjes? De regio stond bekend om hun vele Mills, molens die werken via waterkracht, waarvan ik er geen een meer van ben tegengekomen. Voor wat geluier en gewandel is St. Mary's een leuk dorp, maar dat is het zo ongeveer wel.

Volgend weekend is er in de regio een hele hoop meer te doen, de aanvang van de herfst, met in elk dorpje, stad of township een FALL FAIR. Boeren op tractoren, velden vol met kraampjes met verse groenten en wat al niet meer. De moeilijkheid is alleen om de leukeste fair te vinden, want ze zijn namelijk allemaal in het zelfde weekend.

Maar alla, de zomer is voorbij, beide dames zijn naar College, ik vokgende week, alles is weer normaal..............

The end of a Crappy summer................................

2009-08-28T16:38:00.000-04:00

Als ik zo naar buiten kijk, bekruipt me het gevoel dat de zomer stiekum het land verlaat, schamend over zijn mieserabele vertoon. Het schamen mag deze zomer zich zeker, regen, wind, tornado's.... koud. Ik kan de dagen boven de derrtig graden tellen op mijn beide handen en die dagen waren weer overdreven heet en vochtig. Ja deze zomer heeft zeker voor mij niet echt veel goeds gebracht, thuis zitten en wachten op wat komen ging. Alhoewel ik voor het eerst in mijn leven ben bezig geweest met hout, schroeven en hamers. Het goede van deze zomer is ook dat we het gras niet hebben hoeven te wateren, wel veel maaien. Ook de AC is niet aan geweest, de temperaturen waren nog te harden. Ik ben deze zomer wel regelmarig met Nicole op pad geweest, niet voor de leut ntuurlijk, maar voor haar college voorbereidingen. Als je denkt dat Nederland is overstroomd door regelgeving en formulieren, nauw hier kunnen ze er ook wat van. Had je het eene formulier net ingevuld en afgeleverd, kwamen er were twee nieuwe voor in de plaats.

Ash's college ging allemaal wat makkelijker, hadden maar een extra formuliertje nodig om haar in het tweede jaar te krijgen. Ash heeft er zelf niks van gemerkt. Die heeft de afgelopen drie maanden in Dublin, Ireland vertoeft. Morgen gaan we haar weer in Toronto ophalen en horen wat ze allemaal over dat groene eiland te vertellen heeft. Door de economische mallaise was er geen werkt en hebben ze zich de drie maanden moeten bezig houden. Gelukkig is Ash goed met geld en hebben we maar 1 x haar financieel moeten redden.

Ja, de zomer is niet alleen weertechnisch voorbij maar ook het thuis zitten voor Nicole en ikke komt ten einde. Op dit moment is Nicole al bezig met het behalen van haar EHBO-diploma was ze nodig heeft voor haar ECE opleiding, Early Childhood Education oftewel kinderjuffrouw. Zei begint , net als Ash over een week. Ik mag nog een maandje langer thuis blijven, ik begin namelijk eind September. Ik ben alweer deze week begonnen met mijn part-time baan, het eindelijk is het thuiszitten dan voorbij en kan ik me weer nuttig maken en wat bij leren.

Ja, die zomer is al weel lang voorbij, als tie ooit begonnen is, nachten zijn weer kouder, gemiddelde temperatuur is lager, je kan het najaar langzaam horen naderen, ook de geuren komen er weer aan. Hopelijk brengt mijn lievelings jaargetijde, de herfst, meer voorspoed en satasfaction. Laat de HERFST maar komen!

Tornado's................................. in Ontario...?

2009-08-22T12:45:00.001-04:00

De titel zegt het al, er zijn normaal weinig of geen Tornado's in Ontario. Misschien één kleintje per jaar, maar niet echt waar je jezelf op voorbereid. Maar er zijn uitzonderingen, zoals 2 dagen terug, niet één maar waarschijnlijk 5 of 6 tornado's raasde over zuid west Ontario. En waar is Zuid West Ontario, neem Toronto en alles met een straat van 150 kilometer er om heen. Ook Kitchener, waar wij wonen, zit in die straal. De meeste tornado's waren rond Toronto, Vaughn, en ten noorde van Toronto. Er was jammerlijk een dode te betreuren, een jongetje van elf. Verder alleen maar een hoop schaden aan huizen en electricitiet kabels en bomen. Het filmpje hieronder zie je de tornado die over Vaughn raasde.

Hier in Kitchener, zagen we wel de groene wolken, groen wolken geven aan dat er veel kans op tornado's is, voorbij komen en een hoop electrische ontlading in de lucht. Ook hevige regenval en windstoten hadden we hier. Eigenlijk de hele zomer hebben we al veel last van T-storms, bliksem, wind en regen. Het is het zomertje wel en dan moet je indenken dat het hurricane en tornado seizoen net begonnen is. Misschien staat ons nog heel wat te verwachten.

Eindelijk heb ik ook een part-time baan gevonden die prima samengaat met mijn full time student zijn. A.s. maandag begin ik weer te werken, weer in security en weer bij mijn oude company. Ze wilden me graag weer terug hebben, gelukkig! Ik ga 18 uur werken en dat is precies goed genoeg om niks van mijn WW te hoeven in te leveren. Hopelijk komt alles weer in wat beter vaar water en kunnen we weer gaan opbouwen. De studie HR management zal me zeker helpen om wat makkelijker terug te keren in HR.

André van Duin en..........................................Caro

2009-08-04T16:57:00.005-04:00

Caro en ik zaten gisteren gezellig voor de TV naar een oude DVD van de André van Duin show te kijken. We hebben er een hele hoop en zijn ze stuk voor stuk aan het bekijken. We lachen een hele hoop af en we herkennen nog veel van al die sketsjes van 30 jaar geleden. Gisteren zaten we zelfs mee te bleren met een van zijn songs "Hoor de klokken luiden". Pepper vond het allemaal maar een hoop kabaal en vluchte naar beneden. Zowat bij het einde van de DVD, terwijl de camera het publiek in zoomde, dacht ik dat ik mijn schoonmoeder zag.......... das schrikken.... Naast me hoorde ik op hetzelfde moment op z'n plat Amsterdams "Verrek..." Ik keek haar aan en zei nog " leek net of ik je moeder zag!" Waarop Caro antwoorden ":dat is ze ook en ik zit er naast!!!" Echt?. De dvd moest dus effe terug en ja hoor dat zat men schoonmama met haar dochter van twaalf of zo......Caro. Wat later vertelde ze me dat de scene al bekend voor kwam en dat ze die waarschijnlijk in Carréé gezien had. Moet zeggen dat dit toch wel een bijna nachtmerrie was die ook daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Je ziet niet elke dag je vrouw als twaalf jarige op een DVD en dan nog je schoenmoeder er naats ook! Zouden er ook nog oude "Klassenwerk" uitzendingen te vinden zijn....... Heb namelijk in de zesde van de Pastoor Kuijperschool daar aan meegedaan...Gekkenwerk.

Ik heb de bewuste scene op U tube gevonden. Je zal die twee er zeker twee keer op tegen komen. Her kijkene van deze scene is op eigen risico, andere gelijkenissen van personen is alleen maar in je hoofd, ze zjn het niet.

Veel plezier!

Van thuiszitter tot ............................... student?

2009-08-03T13:18:00.001-04:00

Nog maar eens een tweedelige titel voor mijn blog. Ja, dat thuiszitten doe ik nu al ruim 5 maanden en schiet niet echt op. Ik ben met allerlij klusjes bezig geweest zoals, plantenbakken maken, garage ingericht, plantjes en boomjes in de grond gestopt en bezigheids therapien, lange wandelingen met Peppe, die soms niet meer mee wilt want de wandelingen zijn iets te lang voor hem. Nicole overal naar toe rijden, meestal naar het College voor de papieren handel en naar Andrew. Een eenzijdig bestaan maar ik houd het nog vol. Caro is druk aan het werk en maakt gemiddeld weken van 45 uur en verbetert het eene sale record met het andere. Natuurlijk ben ik nog elke dag bezig met het bekijken van banen en het versturen van CV's, maar nog niemand heeft echt interesse getoont in deze ex-militaire ambtenaar.

Een van de dingen die me als goede kandidaat tegen zitten is mijn vooropleiding. Zoals ik al vaker vertelt heb zijn ze hier gek van Canadese papieren en laat ik die nu net niet hebben. Een paar jaar terug ben ik al begonnen met het halen van die papieren maar het is redelijk kostbaar ($ 8000) en als je dit partime doet, duurt het enige jaren. Van één van mijn werkelozen buurmannen, ja we hebber er nogal wat in onze straat, hoorde ik dat de Government 2e kans mogelijkheden bied. Dit houdt in dat als je qualified bent ze jouw opleiding betalen. Klinkt goed he. Afgelopen woensdag ben ik naar een application session geweest en ben de eerste ronde door, heb alle formulieren ingevuld en zijn nu bij de instanties die moet gaan beoordelen of ik voldoe aan alle eisen. Als alles goed gaat hoor ik volgende week of ik in september voor een jaar naar school kan, betaald door de Ontario Government. In plaats van 5 jaar doen over de opleiding ben ik volgend jaar april al klaar met mijn opleiding en hopelijk zal dit me meer helpen om een passende baan te vinden en uit die tuinstoel te komen. Het enige aparte er aan is dat ik dan samen met Ashley en Nicole op het zelfde college zit. Zullen ze wel mee willen rijden.

Heel wat anders, om toch ng een beetje de Nederlandse gezelligheid te hebben nodige we elke twee weken een stel uit, vrienden enzo, om bij ons te komen BBQ-en. Moet zeggen dat het toch wel gezellig is om zo een avond door te brengen in plaats van films te kijken. Het enige met Canadezen is dat ze nogal formeel zijn tijdens die bbq's het is niet ze "vrij" als in Nederland, maar dat mag de pret niet drukken. En door een van die BBQ's gaan we donderdagavond naar een theater voorstelling, ook weer eens wat anders.

Wat nog meer... Oh ja, afgelopen zaterdag zijn we naar Rockwood geweest. Dit is een heel klein stadje zo'n 40 kilometers ten oosten van ons. Voor diegene die Ontario een beetje kennen, vlak bij Guelph. In Rockwood is een speciale Conservation Area, soort van natuurmoumenten, met meren, sink holes, caves een oude water mill en zoals de naam van het plaatsje al zegt Rocks. Moet zeggen dat het een heel mnooi park was met een oerbos uitstraling een leuke plaatsjes van oerbos, stijle rotsen en water. Zoals de licence plate van Ontario zegt ...."Yours to Discover".

Michael Jackson......................................en ik

2009-07-07T22:46:00.003-04:00

De hele wereld heeft het over Michael Jackson en ik zit me te bedenken wat heb ik eigenlijk met hem. Kijkend naar zijn 'uitvaart-show' kom ik er achter dat ik ook wel wat met MJ had. Niet de MJ zoals de meeste hem waarschijnlijk kennen, met de video clips die film zouden kunnen zijn, nee, meer de MJ toen hij nog wat jonger was, net als ik. De ingetogen jongenman die liedjes zong die de gevoelige snaar bij mij raakte. Zoals "Ben" en " One day in my life". Echter Ben of One day is niet mijn favoriet, ik had Caro er voor nodig om mijn MJ best song te herinneren het is "She's out of my life" Een song van MJ wat mij iets doet en dat is heel wat als iets mij wat doet of mijn emotionelegen activeert.

MJ bedankt voor de gevoelige songs uit de tijd dat we nog jong waren..............

Van Niksdoener tot Timmerman................................................ Ik.

2009-06-22T13:45:00.001-04:00

Als je al vier maanden thuis zit en elke ochtend naar vacatures zoekt op het internet, Nederlandse TV op internet bekijkt en ziet dat je buik grotere vormen aanneemt als ooit te voren, dan is dat een teken dat je ook eens wat meer aktiever dingen moet gaan doen. Dat stelde ik dus vandaag vast. Wat te doen...? Eigenlijk had ik die gedachte al eerder en soms is Caro zo goed om ook mee te denken. Afgelopen zondag hebben we nieuwe fleurige plantjes gekocht om naast het huis te planten en plantjes voor in potten, zodat de achtertuin, (grasveldje) ook wat meer kleur krijgt. We hadden al eerder wat potten met groenten planten en tuinkruiden in de tuin gezet. Er gaat tot niks boven eigen BBQ kruiden, tomaten en groene en rode paprikas. Moet zeggen dat we samen leker getuiniert hebben en de zijkant van het huis is er een heel stuk gezelliger op geworden.

Na al die aktiviteit van gisteren heb ik vandaag aan mezelf beloofd om er mee verder tegaan. Als eerste diende het gras weer eens gemaaid te worden, zo gezegd zo gedaan. Grasmaaier uit de garage gehaald en ons veldje weer geschoren zodat het er weer een beetje vertoonbaar uitziet. Ook Pepper was heel blij met het vers gemaaide gras en liet dat blijken om zijn wateroverlast tegen het hek aan te deponeren, Pepper bedankt!! Ach soms moet je die beesten ook wat gunnen.

Wat kwam er nog meer uit mijn handen? Zoals ik al zei hadden we ook potten gevuld met planten voor in de achtertuin. Caro had het idee om wat planken te maken waar we de planten konden opzetten, Goed idee!! Ik wilde wel vrijwiliiger zijn om die dingen inelkaar te zetten. Sommige zal nu al denken, Mario die iets in elkaar moet timmeren, weet tie het zeker? Gisteren had ik de batterij van de electric schroevendraaier al in het stopcontact gestopt, kon dus vanmorgen meteen aan de gang. Na de juiste planken en balkjes te hebben uitgezocht begon ik de eerste plantenplank in elkaar te zetten. De accu van de schroevendraaier hielt het zeker 4 schroeven vol dus de rest van de schroeven heb ik er maar met een hamer ingeramd. Ach, 'Holmes On Homes', een Canadese doe-het-zelver aka 'Bob de Builder, zal het zeker niet eens zijn geweest met de wijze waarop ik alles in elkaar heb geflanst, maar, al zeg ik het zelf, het resultaat mag er wezen, de planten staan er keurig bij!. Nog even wachten of de 'Generaal' het er ook mee eens is, maar dat weet ik vanavond pas. Er is iemand die al wel heel blij was met de planken, Kitty. Hij stormde meteen naar het hoogste plankje om er lekker, in de schaduw, onder te liggen. Wat een kat allemaal kan doen om een mens gelukkig te maken. Concluderend kan ik zeggen een aktieve dag geweest en doordat het 27 graden is heb ik een hoop vocht verloren en hopelijk ook wat pondjes .

Van Muziekkant tot Fietsenmaker...................................Mijn Broer.

2009-06-07T15:29:00.001-04:00

Adriaam, is mijn oudste broer en van vele markten thuis. Als jong knaapje van twaalf jaar oud zag ik hem een keer met een Zundapp 50CC de schuur in komen. De brommer was groter als hem en veel zwaarder ook, was een hele duw geweest. Adriaan was altijd al iemand die met brommers en motoren bezig was. Zijn eerste gemotoriseerde tweewieler was een ouderwetse step met een solex motortje er op. En hard dat deh ding ging.

Niet veel later stond de hele schuur vol met stukken bromfiets en bromfiets onderdelen. Altijd was hij wel met die smeerdingen bezig en het mooiste resultaat was wel de Yamaha 50 CC John Player Special. Hele maal zwart gespoten met goude streepjes er op. En natuurlijk dat ding ging ook veel harder dan voor het gemaakt was.

Wel eens een 1100 CC motor op één wiel door de straat zien rijden? Ik wel, weer Adriaan. Echter heel langzaam rijden kon hij niet echt goed. Hij heeft het een keer geprobeerd maar belanden daar door rechtstreeks in het ziekenhuis. Dan toch maar de snellere monsters. Alleen voor de leut rommelen werd al gauw meer professioneler. Als ik me goed kan herinneren heeft hij nationaal en internationaal geraced in de 250CC klasse en de Honda 400N klasse. Op een bepaald moment is hij daar mee gestopt en is jonge coureurs gaan helpen met technische ondersteuning en gaf zelfs les op een vakschool in brommertechniek.

Niet alleen het brommeren en racen was iets wat hij veel tijd aanbesteden. Ook de muziek was iets waar hij zich mee bezig hield. Harmonie St Jan in Baardwijk, Matamba in Waalwijk, waren twee muziek verenigingen waar hij zich regelmatig liet zien en zijn toontje mee blies en sloeg. Grote trom en bariton waren zijn favoriete instrumenten. Volgens mij heeft hij ook nog eens trombone bespeeld. Zoals je in het kranten artikel kan lezen was hij ook lid van een Koninklijke Landmacht Dienstplichtige muziek kapel. Had ook wel zo'n makkelijke diensttijd willen hebben. En hij heeft zich nu weer zelf gstrikt om met de oude stompers te gaan spelen en op te treden waar militairen de akte de preasans geven, zoals 4 en 5 mei, veteranen dagen etc. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Oude stompen tamboers korps website laat zien wat ze allemaal doen.

Om weer terug te keren op het brommeren kan ik zeggen dat Adriaan zijn droom heeft waargemaakt. Hij heeft nu een zeer goed lopende fietsen zaak in het vestingstadje Heusden. In een oud pand heeft hij een mooie zaak met super Nederlandse fietsen. Ook kan je er een fiets huren, die hij zelfs naar je toe brengt, zodat je een fantastische fietstocht in het Land van Hesden en Altena of een tocht door de Loonse en Drunense Duinen, kan peddelen. Ja, die broer van mijn is altijd al bezig geweest met van alles en nog wat, sociaal voelend en staat voor iedereen klaar. Als je eens in de buurt bent bezoek Adriaans Fietsen Zaak en geniet van het plaatsje Heusden.

Ere wie ere toekomt.........................RKC

2009-06-04T10:54:00.002-04:00

Waarschijnlijk kan je nog wel herinneren dat ik gemengde gevoelens heb voor de Waalwijks voetbal vereniging Rooms Katholieke Combinatie, oftewel RKC. RKC was jarenlang een buur die niet geheel welkom was in de straat, eens in de twee weken namen de RKC-fans alle parkeerplaatsen in de buurt over zodat ik zowat de bus moest nemen om bij mijn auto te komen. (op de foto de Abeelstraat waar ik woonde met op de achtergrond het RKC stadion)

Moet toegeven dat er ook wel iets positiefs aan RKC kleeft, namelijk ze spelen al wat jaren op het hoogste niveau en proberen plaatselijke jeugd klaar te stomen voor het nr. 1 team. De laatste twee jaar waren er enkele tegenvallers en degradeerde ze naar de 1ste divisie, of hoe dat tegenwoordig mag heten (Aldi's goedkopen Cola divisie). Wie wilt er nu in een voetbal divisie spelen met zo'n naam, ik zeker niet. Dat vonden de spelers van RKC ook en die naam gaf ze zoveel motivatie om beter te gaan spelen en in plaats nog verder te degraderen, te promoveren.

Door hun motivatie en vastberadenheid is RKC dan gisteren gepromoveerd naar de Ere Divisie, (De echte AH Coca Cola Divisie). Met een nipte 1-0 heeft RKC het klaar gespeels en mogen ze nu gaan rusten op hun lauweren. Als je zo naar de foto kijkt zijn ze er niet erg rustig bij maar wel heel blij dat ze weer op het hoogste niveau met het balletje mogen spelen. Ik weet aleen niet of de huidige bewoners van de Abeelstraat ook zo blij zijn met deze promotie, het parkeerprobleem zal zeker weer de kop op steken. Misschient ook niet, ik las namelijk in het Brabants Dagblad dat ze het stadion willen gaan verplaatsen. Dat zal zeker een goede oplossing zijn. Mischien in de buurt van het ' Ouude LIDO' vlak naast het nieuwe openbaren, open lucht zwenbad, wat nogal wat bouwproblemen kent. Als we nu eens het zwembad laten zo als het is en daar een groot parkeerwonder van maken en het 'Oude LIDO' het nieuwe voetbal honk. De naam van het nieuwe stadion................?

Caro beroemde tv en radio personality

2009-05-25T13:27:00.001-04:00

Caro is de afgelopen weken in Nederland geweest om te zien was er van haar land is geworden. De Wereld Omroep had dit opgevangen en heeft haar geinterviewed. Onderstaand tref je haar verhaal en video aan

Spijt van emigratie

door Sigrid Deters

19-05-2009

Voor het eerst in 18 jaar is Carolien Pelders (48) terug in Nederland. Op haar twintigste vertrok ze van de een op de andere dag naar Canada, samen met haar ouders. Al snel had ze spijt van haar keuze. Maar door omstandigheden kon ze niet meer terug. Nu haar kinderen volwassen zijn, bezoekt ze haar geboortegrond om uit te vinden of ze terug wil verhuizen.

"Het is raar, maar ik voel me hier helemaal thuis. Alsof ik gisteren op het vliegtuig naar Canada ben gestapt." Carolien Pelders is alweer twee weken in Nederland. Ze heeft familie bezocht, oude vrienden gezien en verder veel gedaan wat 'gewoon' is in het Hollandse leven van alledag: een voetbalwedstrijd van een neef bekijken, een eindje varen op de plassen en een beetje winkelen op de Albert Cuyp, waar ze vroeger als kind ook kwam. "Ik vind het hier heerlijk. Zo thuis voel ik me in Canada nooit." Emigreren zonder reden
Toen Carolien bijna 20 was, vroeg haar moeder of ze meeging naar Canada. "Ze zei dat ze niet zonder mij wegging. Daarom stemde ik in met het vertrek. Ook al had ik zelf geen enkele reden om hier weg te gaan."

Al na 2 maanden twijfelde Carolien of ze de juiste beslissing had genomen. "Maar ik was jong en had geen geld. Teruggaan was daarom geen optie. "Het leven ging verder, en na een tijdje trouwde Carolien en kreeg ze kinderen. "Dus woon ik er nu nog, al 28 jaar."

Fout uit het verleden
Een keer eerder kwam Carolien terug naar Nederland. Maar dat is alweer 18 jaar geleden. Daarna kwam het er niet meer van. "Kleine kinderen laat je niet zomaar achter, en ik mocht ze van mijn ex-man niet meenemen."

Pas nu haar kinderen groot genoeg zijn kan ze onderzoeken wat ze zich al die jaren heeft afgevraagd: of ze een fout uit het verleden moet rechtzetten. "Ik kon Nederland nooit vergeten. En nu ik hier ben, voel ik het ook zo: hier hoor ik thuis."

Natuurlijk is er gedurende haar afwezigheid veel veranderd. Carolien logeert bij een oude schoolvriend in Almere, een stad die nog maar net werd gebouwd toen zij Nederland verliet. "Het is natuurlijk ook drukker geworden, en multicultureler. Maar dat ben ik al gewend. Zo is het ook in Kitchener, de stad in Ontario waar ik nu woon."

Definitieve beslissing
Hoewel de ervaringen in Nederland allemaal positief zijn, wil Carolien nog geen definitieve beslissing nemen om terug te verhuizen. Ze zit achter de computer en bekijkt de foto's van haar dochters en haar huidige man, een ‘gezellige Brabander', aldus Carolien. "Ik wil zeker weten dat mijn dochters stevig in hun schoenen staan, een baan hebben, een eigen huisje", vertelt ze terwijl ze door de familiepagina's op Facebook klikt.

Ze is blij dat haar huidige man heeft aangegeven dat hij eventueel bereid is met haar mee terug te verhuizen naar Nederland. "Hij is weliswaar weggegaan uit Nederland om nooit meer terug te keren. Maar het leven in Canada is niet meer zo makkelijk als vroeger. Het is voor hem lastig een goede baan te vinden."

Dus wie weet. Over een jaartje of vijf. Dat ze dan haar koffers pakt en terugkeert. "Ik zou het denk ik wel willen. Ja, ik zou dat heel graag willen. Ik heb Nederland heel erg gemist. Maar we zien wel hoe het leven loopt."

Ook in Australie hebben ze Caro gevolg en vanavond zal Caro een radio interview hebben met een Nederlandstalig radio programma.

Kitty did it again............

2009-05-06T13:06:00.001-04:00

Kitty, onze Garfield gelijkende kat, is niet de snelste kat die er op deze aardkloot te vinden is. Met zijn groot overgewicht wandeld hij als een football defender in de achtertuin. Loerend naar vogels en ander vliegend en kruipend beestenspul. Soms gaat hij over in de aanvalmode an sluipt langzaam richting de uitdagende prooi. Zijn staart zwiept als een radar door de lucht. Als hij dan eindelijk na een half uur de prooi op spring afstand heeft genaderd zet hij met een sprint de aanval in. Er is echter een probleem, door zijn overgewicht is het niet echt een sprint te noemen, meer een nog minder als een slakkegang poging tot sprinten. Als Kitty de prooi, of de plaats waar de prooi zich bevond heeft bereikt is deze prooi allengs met de noorderzon vertrokken. Kityy druipt dan langzaam, tergend langzaam, richting de hordeur af.

Dat langzame is niet altijd zo geweest, namelijk toen kitty nog een piepklein kittytje was, was hij een super snel ding. Hij sprinten als een volleerd Olympia ganger door het huis heen, hier en daar in voeten en benen bijtend. Ja, snel was hij toen zeker. Op een laat middag uur hoorden we een geschriek door het huis gaan. Kitty had namelijk zijn eerste trofee te pakken. Een gillende vleermuis zat in Kitty's bek met vlijmscherpe tanden, en trots dat hij was. Hij was een held.

Dat heldendom is daarna nooit meer voorgekomen, tot nu!! Toen ik net de trap af kwam zat Kitty vlak bij de deur voor over gebogen en kijkend naar een wat donkere bruine vel voor hem. Vreemd....... even verder kijken en ja! het wonder is geschied, Kitty is weer een held!, een bruine zwarte veldmuis ligt dood aan zijn voeten. Zijn vlijmscherpen taden hebben het muisje gedood en Kitty zit wakend het muisje te bekijken. Dat blijkt ook wel nodig want Pepper heeft het muisje geroken en komt aandraven om de muis in een keer te verschalken. Nog net op tijd kan ik voorkomen dan het muisje in peppers bek verdwijnt. Na Pepper te kennen heb gegeven dat de muis van Kitty is laat Pepper het ding met rust. Voor de veiligheid heeft Kitty de muis op een hoger plaatsje gedeponeerd zodat Pepper er niet bij kan, en trots dat hij natuurlijk is!.

Sabbatical................................

2009-05-01T11:30:00.001-04:00

Het woord sabbatical klinkt gezellig, vrij, open, rust, weg van alle drukte van de dag. Sabbatical is iets waar iedereen wel eens naar snakt, een langere tijd niks aan je hoofd en doen waar je zin in hebt.

Maar als een sabbatical onverwachts komt en je had er zelf niet op gerekend, maar iemand anders vond dat je maar beter weg kon gaan.... Nauw dat is mij overkomen. Zoals de meeste wel gelezen hebben had ik eindelijk mijn 'droom' baan gevonden bij het telecommunicatie bedrijf.. Bestaan droombanen wel? Als ik nu terugkijk naar het afgelopen half jaar kan ik zeggen dat ze waarschijnlijk wel bestaan maar op dit moment niet voor mij. Werken bij dat bedrijf was voor mij onbeschermd een wespennest ingaan. Politiek, niet zeggen wat je wil en kijk uit als je wel wat zegt wat je zegt. In het team waar ik ging werken, erg "fast pasted" , was het woord chaotisch niet zeggend genoeg. Tegenstrijdigheid van het geven van antwoorden op mijn vragen, niet gestroomlijnde structuren en processen en wat al niet meer. In dit wespennest heb ik het nog langer volgehouden dan gedacht. Echter de grootste problemen had ik mijn mijn manager. Als je het over 'Politics' in een bedrijf hebt, dan had die het zeker uitgevonden. Elk woord wat je zei diende je eerst af te wegen anders werd het tegen je gebruikt. Ik zie mezelf als een eerlijk en open mens, alleen jammer genoeg werkt dat daar dus niet. Al mijn eerlijkheid is door die manager tegen me gebruikt met als afsluiting een gesprek van 3 minuten waar hij me mededeelde dat ik niet door de zes maanden proeftijd was gekomen. Mijn privé spullen zoouden worden nagestuurd (nog steeds niet ontvangen) en succes met men zoek acties naar een nieuwe job. En op dat moment starte ook mijn sabbatical, verplicht dan wel. Het voordeel is dat ze gelukkig hier ook de WW hebben anders sliep ik nu waarschijnlijk 'onder de brug'. Ik heb al weer vele brieven verstuurd en wacht......... op een antwoord voor een gesrpek. Dat natuurlijk nog niet is gekomen. Ik heb tot volgend jaar maart de tijd een een 'passende' job te vinden want dan is mijn WW op.

Zoals als mijn vader uit Waalwijk altijd zegt: 'Verder niks te melden', dan Ashley het voortreffelijk op College doet , gaat deze zomer drie maanden als 'SWAPPEW' naar Ierland, Nicole doet het ook fantastisch op Highschool en gaat in September ook naar College. Caro is op dit moment voor drie weken in 'Holland', ze heeft haar vliegangst overwonnen en kan al haar jeugdvrinden waar bezoeken. Ik zit, lig, wandel en eet me de hond, ook gezellig en geniet, ja geniet toch wel van mijn verplichte sabbatical.

I'm dreamng of a to much White Christmas

2008-12-20T11:38:00.004-05:00

Ja, ik heb de titel wat aangepast, een witte Kerst zal het zeker wel worden, alleen misschien een beetje te wit. Wat is namelijk het geval. Ik zal het proberen uit te leggen, terwijl hier de zweetdruppels van me afvallen en de rookwolken van mijn shirt stijgen. Oh, ik heb net voor de tweede keer in 12 uur sneeuw lopen ruimen.

Al sinds November worden we getrakteert op sneeuw, veel sneeuw. Gisteren werd zelfs uitgeroepen als de meeste sneeuw in de herfst sinds 1915 of zoiets. Dat klopt ook wel, gisteren kwam een zware sneeuwstorm over het zuiden van Canada waaien. Er werd zo'n 25 centimeter sneeuw gedumpd en door de wind werd er op sommige plaatsen zelfs 50 centimeter gemeten. En dat is nog niet alles. Voor morgen hebben ze ongeveer het zelfde aantal centimeters beloofd. Dat wordt voor mij weer 2 tot 4 uur sneeuw ruimen. Ja, een witte kerst zal het zeker worden, zeker als je het nieuws mag geloven, namelijk, ja wel, op kerstavond komt er nog een sneeuwstorm aan. Auw ik voel nu mijn rug al. Ik hoop dat kerstman's herten goeie sneeuw hoeven hebben anders komt er weinig van zijn kadoo's wegbrengritjes. I'm dreaming of a not to much White Christmas.

PS Die foto heb ik net genomen, we hebben al net zoveel sneeuw als dit jaar februari. Onze hertjes met lichtjes zijn begraven en zullen in april het daglicht weer kunnen zien.

It's a white world after all..................

2008-12-07T14:22:00.005-05:00

Heb je wel eens het gevoel dat winters lang duren of dat er geen zomer was dit jaar? Sinds gisteren heb ik dat gevoel. Na een super gezellig avondje uit op vrijdag was de zaterdag een dag van een kleine kater en een hang dag. De dag zelf was ook aardig grijs en langzaam kwam de sneeuw uit de hemel vallen. Hoe later op de dag en donkerder kwam er meer van dat witte spul uit de hemel vallen. Caro had de grootste moeite om thuis te komen. De kleine vlokjes werden groter en de wind harder. Vadertje winter deed zijn best om ons te voorzien van een dikke deken sneeuw. En het is een dikke deken van sneeuw. Toen ik deze morgen opstond en uit de voordeur keek, kon ik ons pad naar voren niet meer onderscheiden. Ook ons gezellig hertjes en slee waren niet meer te zien. Een klein stukje van het gewei was nog net zichtbaar. Ships dacht ik toen dat wordt weer sneeuw ruimen. Eerst koffie en de krant in bed dan kijk ik wel verder. Na de krant en de koffie achter me te hebben gelaten was het tijd voor het sneeuw ruimen. Moet zeggen dat onze buurman Jeff een goeie kerel is, hij had namelijk al het complete voetpad en de oprit schoon gemaakt. Ik happy! We hebben samen de rest van de oprit gedaan en schoon was alles. Wat me wel opviel dat het toch wel redelijk koud was terwijl de zon stralend scheen. Het is namelijk zo'n 14 graden onder nul en met de wind -22 graden C. De winter is dit jaar vroeg begonnen en zal waarschijnlijk lang gaan duren. Caro is iet echt blij met al dit witte spul en de kou. Maar goed we een kachel voor de family room hebben gekocht met echt vlammetjes. Hebben we het tenminste de komende zes maanden lekker warm en gezellig.

RKC...weg ermee....

2008-11-29T10:22:00.000-05:00

Vreemde titel, is het niet? Als Echte Nederlander moet je natuurlijk fan zijn van het Nederlands Voetbal elftal. In elk gesprek met vrienden en collega's komt het woord voetbal wel tien keer voor, als je niks aan voetbal vindt ben je geen echte Nederlander. Sjee, dan kan ik het Nederlanderschap beter gaan opzeggen, want ik ben totaal geen fan van voetbal en zeker niet van het Nederlands elftal. Er zijn tjden geweest dat mensen mij uit een kamer wilde zetten omdat ik voor de tegenstander van Nederland was, het liefst Duitsland.

Hoe komt dat nu eigenlijk dat het trap-spelltje-met-een-bal mij helemaal niet trekt? Mij twee oudere broers hebben allebij voetbal gespeeld, WSC, maar ik ben nooit verder gekomen dan het trapveldje in onze wijk en dan nog vaak als keeper ook. Het komt voort uit waar wij woonde, de wijk. Toen wij jong waren en in Waalwijk woonde, hebben we de meeste jaren doorgebracht in de wijk Bloemenoord. Vooral achter in de Wijk richting Drunen. Daar wonen was aan een kant heel gezellig, vlak bij de bossen en de duinen, het 'oude' Lido, en het nu afgebroken openlucht zwembad, De Hoefsven'. Allemaal fijn en aardig, maar wat nog veel dichterbij was, is het RKC, huppelupup Mandemakers, voetbalstadion. Als je naar de foto kijkt zie je in de voorgrond onze straat, de Abeelstraat, en in de achtergrond zie je de lichtmasten van RKC.

Misschien wordt het nu al duidelijker waar mijn antipatie tegen voetbal vandaan komt. Het licht van die stadion lampen is toch wel errug fel, vijf keer trainingsavonden per week, een hoop kabaal en dan als klap op de vuurpijl, de zater- en zondagen dat RKC thuis speelde. Fijn dat ze supporters hebben maar is het nu echt nodig om 'onze' straat te gebruiken als parkeerplaats?, straten te blokkeren met auto's van fans zodat je je eigen straat niet meer in of uit komt? Precies dan is het plezier van voetbal er al snel af. Door al irritante bij verschijnselen, heeft mijn passie voor voetbal nooit de hogere sferen bereikt, meer het dooie en kwijnende gras. Sorry voor al die voetbal fans, maar ik zal nooit een 'echte' ornaje voetbal fan worden., sorry...

Sinterklaas..................wie is die man?

2008-11-15T08:47:00.000-05:00

Afgelopen twee weekenden zijn we bezig geweest met de buitenkant van het huis te versieren met kerstspulletjes. De lampjes hangen weer aan de dakgoot, kleine witte kerstboompjes met lampjes in de planten strook naast het huis en boven de garagae deurr zit een groene en een rode lamp. Zelfs twee lichtgevende hertjes met een slee staat netjes tussen ons huis en het huis van de buren in. Kerst is reeds in Sophia Crescent binnen gestormd. Veel huizen in de straat hebben hun kierstversieringen al aan. De binnenkant van de huizen moet nog even wachten.

Met als dit kerst gedoe zou je bijna vergeten dat de eigenaar van dit festijn vandaag zijn intocht in Nederland heeft. De Turkse bischop, die al jaren in Spanje vertoeft, heeft de overtocht weer gemaakt en vaart vandaag weer een haventje in. Vele kids zullen weer ' zie ging komt de stomboot' bleren. Ouders hopende dat dit allemaal weer snel voorbij zal zijn. Maar ja het is een stukje Nederlandse cultuur wat je niet zomaar weg kan laten. Weet alleen niet hoelang de 'zwarte' pieten nog mee mogen doen. In het betuttelnde Nederland kan dit volgens mij niet meer. Niet alleen de Tukse geestelijke heeft vandaag zijn intocht. Als ik het goed begrijp zal vandaan in Cambridge zijn ijskoude broer zijn intocht hebben. Hier gebeurt dat met een parade, Deze ijsversie zal daarna de Cambridge Centre mall ingaan om een rondje te schaatsen en dan op zijn stoel neer te dalen en daar de komende 6 weken bivakeren. Hoeraa wat gezellig allemaal, die het leuk vinden dan.Wat viel me verder nog op deze week. Niet zo heel veel wat ik wel zag was een mooie foto van de St. Janskerk in Waalwijk. Steeds als ik deze kerk zie denk ik aan een grote moskee in Ankara. Met al zijn koepels lijkt het wel een beetje op de Aja Sofia.

Canadees ontbijt.......... of toch niet?

2008-11-08T10:17:00.000-05:00

Zaterdag ochtend, leker rustig, the kids slapen nog, Caro is naar haar werk, de hond ligt wat te luieren en de kat.... waarschijlijk ook ergens te maffen. Ik begon langzaam wat honger te krijgen, eerst maar wat sinasappelsap gedronken, vindt dat nog steeds lekker. Toen maar even de keuken ingedoken om wat koffie te zetten en dacht aan een broodje.

Gisteren hadden we wat frikandellen en kroketten, op een broodje. Gelukkig zijn er nog wat puntbroodjes over, gauw de BECEL boter uit de koelkast gehaald en de hagelslag uit een van de kastjes, lekker een wit broodje met pure chocolade hageslag. Dat wordt een lekker ontbijtje. Ik zag ook og wat krentenbrood staan, misschien voor later. vond tijdens het zoeken naar de hagelslag ook nog een pak speculaasjes, ook voor later. Terwijl ik de speculaas zie denk ik aan afgelopen disdag toen ik in een keer een heel pak gevulde koeken naar binnen heb zitten werken.

Een doos met Nederlandse eten opgestuurd gekregen? Nee, allemaal uit een Canadese supermarkt. Het is zo normaal dat het niet eens meer opvalt, alleen dan als je een Canadees ontbijtje wilt klaarmaken.....

Een herfstige halloween...........

2008-11-01T13:24:00.001-04:00

De hersft is al weer een tijdje aan de gang en dit jaar is het zeker een hele mooie herfst. De regen die afgelopen zomer is gevallen zorgt voor een prachtig kleurenpallet. Ook de warme dagen die we hebben gehad maakt het vertoeven buitens huis een fijne verandering, zeker als ik terug denk aan de natte herfstdagen die in Nederland meer normaal als een uitzondering zijn. Ik moet zeggen dat ik de Canadese herfst een 'warm' hart toe draag.

Niet alleen zon zijn we in deze dagen, afgelopen week heb ik 's-morgens al regelmatig het ijs van de auto ramen moeten krabben en het heeft zelfs al gesneeuwd!!!! Toen ik afgelopen dindsdag morgen wakker werd en naar buiten keer lag er twee centimeter sneeuw op straat en de auto. Vroeger als vorig jaar, hoop dat dit geen voorteken is van hoelang de winter dit jaar gaat duren.

Afgelopen zaterdag zijn we weer eens naar de Farmers Market in St. Jacobs geweest. Verse etenswaren zijn toch altijd nog het lekkerste. zeker voor een lekkerbek als ikke. De lammetjes waren heerlijk en vanaovnd staart er bison op het programma. Niet alleen dat soort vlees is er te vinden. Caro zocht meteen de 'Nederlandse' viskraam op. Yep, viskraam, lekkerbekjes haring en paling. Caro had dan ook zo gerookte paling in haar tas zitten. En niet alleen vis hebben ze daar, genietend van een broodje kroket met mosterd, werden in die zelfde tas ook frikandellen en kroketten gestopt.Met zakken vol zijn we weer huis waarts gekeerd, jammer genoeg was de rij te lang bij de 'appelfritters' volgende keer beter.

Zoals ik al memoreerde liet de eerste sneeuw zich weer zien. De tijd dat de vogeltjes, die eindelijk weer zijn teruggekeerd naar alle bouw activiteiten, niet al te veel te eten kunnen vinden. Caro heeft daar een oplossing voor gevonden, namelijk een vogel voederbak. Een uurtje terug heb ik deze op de fence bevestigd en gevuld met allerlei lekker hapjes voor de volgeltjes. Gelukiig is Kitty te vet om op de fence te springen, anders zou er niks overblijven voor onze gevleugelde vriendjes. We zullen zien hoe snel het eten verdwijnd.

Gisteren was er een speciale dag voor al die mensen die zich graag verkleden en hun kinderen de straat opsturen om hun voedsel, snoep voorraad, willen aanvullen. Halloween! Zelfs op mijn werk liep het grootste gedeelt van het personeel in Halloween kleding rond en kwamen ' zeuren' om een trick or treat. Je bent dus nooit te oud om aan Halloween mee t edoen. Ook wij hier thuis hebben een poging gedaan om weer wat aan Halloween te doen. De grote aanjager voor dit feest is Ash. Zij had al de porch versierd met Halloween dingetjes. Zelfs de 'smog' maker was er weer, en deed het zelfs goed. Sue Jin, een vriendin van Ash, en Ash zelf zouden de 'deur' bijhouden om de verkleden kids een zakkie snoep toe te stoppen. Ash hoopte wel dat er iets meer kids zouden komen dan vorig jaar. Toen kwamen er maar liefst VIJF kids aan de deur. Moet wel zeggen dat onze wijk nog niet helemaal klaar was. Het ging dit jaar zeker niet slecht, zeker nadat ik de portch lamp had aangedaan. zeker 50 kids hebben ons bezicht, geen slecht resultaat!.

De laatste weken kijken Caro en ik regelmatig weer naar wat Nederlandse TV op het internet. Onze favorit op dit moment is het programma 'Geen cent te makke' met de familie Froger.

Voor een RTL programma best wel een leerzaam en goed programma over de verborgen armoe in Nederland. Zeker als je ziet waarvoor ze het doen, namelijk de Voedselbak. De Voedselbank is in Canada een normaal begrip en kennen ze hier al jaren. Misschien omdat het sociale vangnet hier wat kleiner is als in Nederland. Maar zeker goed dat het hier bestaan. Iedereen doet er ook aan mee. Scholen zamelen eten in en zorgen dat het bij de juiste personen komt. In supermarkten kan je een voedsel pakket 'kopen' wat dan naar de voedselbank gaat. Een prima iets. Kom ik aan met men frikandellen, kroketten, paling, lammetjes en bison.........

Waterloo Central Train..........

2008-10-18T11:57:00.000-04:00

Jeh, voor je het weet ben je alweer een week verder, of waren het er twee. De herfst heeft zijn intrede gedaan en het is tot nu tie weer een fantastische mooie herfst. De temperaturen zijn heerlijk en dat kan je ook aan de kleuren in de natuur zien. Alle herfstkleuren zijn er te vinden van diep rood, oranje, goud tot geel, een racht spektakel. Afgelopen zondag had Ashley het idee om dit schouwspel eens van uit een ander oogpunt te bekijken, bijvoorbeeld met de trein. De trein?, yep ook Canada heeft treinen, alleen niet zoveel als in Nederland. De dagelijkse trein naar Toronto bijvoorbeeld is echt maar dagelijk, oke dan twee keer per dag en voor de rest kan je lopen. Maar gelukkig zijn er dan nog wel de toeristen treinen.

Ook Waterloo kent een toeristen trein. Deze, voor Canadese begrippen, is al een oudje, railt in het toeristen seizoen van uit Waterloo naar St. Jacobs. St. Jacobs is het toeristen dorpje bij uitstek. Dromme, Jappanners, Amerikanen en wat niet meer lopen door dit van oorsprong Mennonieten dorp. Wij dus de trein gepakt, een hele leuke belevenis. Rijdend door eerst het geindustriliseerde Waterloo om verder door het prachtige glooiende Mennonieten landschap St. Jacobs te bereiken. Na een snelle ronde door St. Jabobs weer op de trein gestopt en nog even Down Kitchener in gegaan waar het Octoberfest nog in volle gang was. Live Duitse muziek was al van verre te horen en het bier vloeiede rijkelijk. We hebben gezellig nog wat gegeten en zijn toen voldaan naar huis gegaan. Een geslaagde zondag.

I'm wireless............ tijdens Oktoberfest

2008-10-11T11:45:00.000-04:00

Wow, het is alweer Thanksgiving weekend. eindelijk weer eens drie dagen achter elkaar vrij. Ik was gisteren even aan het denken wanneer ik voor het laatst drie of meer dagen vrij had. Precies 1 jaar terug, toen er bezoek uit Nederland was overgekomen, was ik meer als drie dagen vrij. Zal er zeker van genieten. Deze ochtend heb ik niet veel meer gedaan als koffie drinken, nederlandse TV gekeken (internet), de vaatwasser uitgeruimd en dat is het wel zo ongeveer. Morgen, gaan we even, op zijn nederlands, stadten en wat inkopen doen voor Thanksgivingday. Dit jaar doen we dat bij Caro's ouders, voor ons dus geen Kalkoen koken. We gaan Kerst bij ons thuis doen.

Ik ben nu alweer zo'n drie weken bezig met mijn nieuwe baan. Moet zeggen dat ik er veel plezier in hebben. Er wordt nog steeds een hoop informatie naar me toe gegooid, maar begin zo langzamerhand een beeld en lijnen te zien. Afgelopen vrijdag hadden we een meeting met onze US emigratie advokaat. Heel interessant, begrijp er nu allemaal wat meer van hoe je de US in kan komen en nog werken ook! Ook kent mij werk vele lunches, had dat niet helemaal verwacht, maar het hoort er allemaal bij. Wij hebben nogal wat service providers die voor ons een hoop werk dan, zoals ik al zei de Advokaat, maar ook verhuizers, community informatie verstrekkers, financieel adviseurs etc.etc. Woensdag waren we bij onze movers. Was een leuke dag waar we nog wat hebben geleerd ook en de lunch was 'buiten' bij een Italiaans restaurant. Moet nu echt iets aan mijn lijn gaan doen, ik loop niet zoveel meer maar zit de hele dag en al die lunches erbij is niet zo goed voor me.

Ik ben de hele week ook al druk bezig geweest om mijn Blackberry aan de praat te krijgen, die wireless computers zijn toch wel verrekt makkelijk. Al mijn werk en privé e-mail, weet precies waar ik ben, er zit namelijk ook GPS op. Wel makkelijk als ik op een verlaten spot aan het snowboarden ben en de weg niet meer weet, mijn blackberry weet raad LOL. En nog veel meer software die je leven wat gemakkelijker maken. Zit me nu opeens te realiseren dat je wel heel makkelijk je werk mee naar huis neemt. Bijna al mijn werk gaat via e-mail, een telefoon is een wat ouderwets ding wat je alleen maar gebruikt in uiterste noodzaak. Ik probeer zo min mogelijk de e-mails thuis te lezen, antwoorde doe ik zo wie zo niet. In de afgelopen weken ben ik wel een wireless person geworden, de ziekte heeft al toegeslaan, heb regelmatig dat ding in mijn handen om te zien wie of wat me nu weer roept. Maar allah, hoort er allemaal bij.

Wat nog meer.... Oh ja het Oktoberfest is weer aan de gang, dromme mensen van over de gehele wereld komen weer naar Kitchener om het jaarlijks oktoberfest te vieren. Negen dagen lang zie je mensen verkleed in hun Duitse kostums door de stad heen dwalen. Je ziet ze in alle gradaties van dronkenschap. Ook zal de jaarlijkse Oktoberfest optocht zich weer laten zien. Een optocht waar alle duitse clubs hun beste dansbeentje lvoor zetten met natuurlijk de nodige reclame voor de middenstand. Een familie feest. Je moet er maar zin in hebben........

Druk druk druk druk.................

2008-10-03T18:04:00.001-04:00

Dacht bij mijzelf laat ik weer eens wat van me laten horen. De laatste twee weken ben ik alleen maar bezig geweest met informatie verwerken. Werkend in een IT-bedrijf is dat natuurlijk niet echt iets vreemds, maar het was wel een hele hoop. Kwam regelmatig 's-avonds thuis met een volle harde schijf. Er komt zoveel informatie op je af, dat je vanzelf je hersenen afsluit om nog meer informatie te ontvangen en te verwerken. Volgens mij is het voor een geboren en getogen engels sprekende al een hele hoop informatie. Maar voor mij is het volgens mij nog veel meer. De eigen bedrijf termologien komen je tegemoet en als je niet helemaal weet wat het betekent, vergeet het dan maar. Echter nu naar twee weken beginnen enige 'lijnen' te ontdekken op welke wijze er gewerkt wordt. Door mijn lange defensie carriere, ben ik altijd opzoek naar prodecures of flowcharts. Ze zijn wel aanwezig, maar vaak heel 'general' en niet tot in de detail. Soms heb je er dan ook helemaal niks aan. Dan wordt het weer vragen aan de oud gediende, die dan antwoorden als een spraakwaterval. Yep, ik kom het wel weer tegen als er er praktisch mee bezig ben.

Vergadercultuur..... Dacht je dat Nederland een vergadercultuur had, nauw de Canadese kunnen het waarschijnlijk beter. In de afgelopen twee weken heb ik er al zo'n 10 gehad, waarvan enkele via een telefoonconferentie modus gingen. Een hele nieuwe ervaring.

Wat wel heel fijn is, mijn nieuwe uren. Normaliter rij ik iets voor achten weg en ben er meestal rond 08:10 en begin met men Laptop op te starten en een bak koffie te zoeken. Als ik terug ben van het zoeken is mijn laptop opgestard en loop ik mijn mail door. Mijn antwoordapparaat van de telefoon is elke ochtend maagdelijk leeg, ze bellen niet zo veel. Nee, alles wordt via het 'Blackberry machientje' gedaan. Voordat ik het weet is het al 5 pm en ga ik richting huis. Waar ik een hele lange avond heb om met de meiden, incluis vrouw door te brengen. Een verademing, Ook al val ik vaak rond 10pm in slaap. Gewoon ff wennen. Morgen Zaterdag, vrij hoeraaaaaa. Afgelopen zaterdag was mijn eerste vrije zaterdag in 28 maanden, wow was dat ff lekker. Waarschijnlijk zal ik over een paar weken overal weer aan gewend zijn en wordt het weer normaal. Maar nu geniet ik er met vollle teugen van.

Regelmaat................

2008-09-16T13:28:00.001-04:00

Na chaotische negen maanden, lijkt de rust bij ons weder te keren. Na allerlij baanwisselingen, kids weer naar school komt er een normaal familieleven aan. Gisteren kregen Caro en ik allebij heugelijk nieuws. Caro heeft een promotie tot manager gekregen en ik mijn nieuwe droombaan bij RIM. En dan moet je niet vergeten dat Caro gisteren jarig was, wat wil je nog meer als een verjaardagscadeau. Door mijn nieuwe baan zal ik voortaan elke avond thuis zijn en ook alle weekenden, dat is een vooruitgang van 500%. Zal misschien wel wennen worden, maar een ding is zeker we zullen allemaal samen thuis zijn en dat maakt het toch allemaal een stuk gezelliger, samen dingen doen, of gezellig op de bank hangen en naar een film kijken. Ik kijk er erg naar uit.

Verder is Ash weer naar school, ze zit op hetzelfde college als ik, namelijk Conestoga College. Zij volgt IT Technology. Zij lijkt er erg veel plezier in te hebben, wat ons, als ouders, zeker heel blij maakt. Ik ben met mijn volgende cursus begonnen, HR Information Systems. Een cursus die je thuis achter de PC kan doen, lekker. Nicole ontaart in een echte teenager, weet niet of ik dat als surogaat ouder nu allemaal zo leuk vind. Nicole heeft vreemde opvattingen over verantwoordelijkheid en (on)zinnigeheid. Maar dat zal allemaal wel bij die leeftijd horen, kan er verder niks aan doen. Caro zegt dat ze er zelf achter moet komen wat het is om een 'volwassene' te zijn. Ik heb me daar maar bij neergelegd.

Verder is afgelopen zondag, de orkaan IKE nog even langs geweest, veel wind storm en regen met een temperatuur van zo'n 36 graden. Leek veel op Washington, D.C. met de humid temps. Na dat Ike is gestorven zijn de temperaturen gezakt, echt gezakt, 's-nachts is het nog maar 4 graden en overdag komen we ook niet verder als 15, de herfst komt er aan, op naar de winter.

Blackberry.........................

2008-09-15T10:20:00.003-04:00

Het is al een hele tijd geleden dat ik een blog geschreven heb. De laatste maand is het nogal druk geweest en heb niet echt de tijd en motivatie gevonden om wat te schrijven. Wat is de reden hiervan gewees?. Zoals je in de voorafgaande blogs hebt kunnen lezen zit ik in een selectie procedure voor een functie bij RIM (Research in Motion). Een wireless communication bedrijf gevestigd in Waterloo. Zo'n 15 minuten van ons huis. Ongeveer vier weken terug heb ik mijn face to face interview gehad en dat was zeer positief te noemen, namelijk een weel later werd ik verblijd met een telefoontje waar mij een condional offer werd gedaan. Dat houdt in dat ik ben aangenomen met de restrictie dat er nog een reference check gedaan moest worden. En toen begon het lange wachten. Ik had een Canadese referentie en drie Nederlandse. Toen ik vanmorgen opstond was er een mailtje met de titel ' Reference completed' en jawel het is the final go, ik was aangenomen. Een grote druk viel van mij af, na acht weken kon ik achter deze stress weken een dikke punt zetten. Meteen Caro gebeld met dit fantastisch verjaardagsgeschenk, ze is namelijk vandaag jarig! hoeraaa!. Daarna mijn huidige werkgever, die al wat weken zat te wachten. Mijn huidige werk was de andere drukke tijd, namelijk ikmwas al een opvolger aan het inwerken, terwijl ik nog niet was aangenomen. Een gevaar? ja dat wel, maar elke Canadees vind een reference check maar een formaliteit. Ik niet dus, het is pas een go als alles rond is. Zonder de hulp van mijn Nederlandse referenties, Jan, Ruud en Hans was het een stuk moeilijker geweest, want zoveel referenties heb ik in Canada nog niet opgebouwd. Mannen, bedankt!!!!!!!!

Brabant..................

2008-08-28T00:01:00.002-04:00

Voor al die Broabaanders in den vreemde. Als je uit Brabant komt dat ken je het gevoel wat het is om een broabander te zijn. Het vrije gevoel, de rust in de drukte, het platteland, de kleine dorpkes met de cafe's tegenover de kerk. Fietsend over de kindekopkes. Ja vooral de kinderkopkes, als ik met de fiets van Wolluk naar Nieuwkuijk fietste. Als je Nieuwkuijk in reed, hobbel de hobbel, deed zeer. Broabaant, mijn loand, mijn zand, mijn gras, mijn bos, mijn water, BROABAANT.

Job Interview (part 2)................

2008-08-14T13:33:00.008-04:00

Een paar weken terug melde ik al dat ik een telefoon job interview had, de tweede stap in een selectieproces. Na de eerste mislukte poging, de interviewer kon mij niet bereiken, vond het (2e) gesprek vorige week donderdag avond plaats. Weer had ik mezelf gesettelled in de slaapkamer met een glas water en een papier berg. Precies om half negen ging de telefoon en nam die eens niet op met het simpele 'hello' maar met mijn naam en de beller goede avond te wensen. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen. Ik wist niet dat je in zo'n telefoon interview gesprek zoveel kan vertellen. Het was meer een gesprek over hoe ik de taak als Mobility uitvoerde bij de Defensie en hij hoe het daar gebeurde, heel interessant moet ik zeggen. Na uiteindelijk 80 minuten hielden we het voor gezien en sloten het gesprek af. Ze zouden me eind volgende week laten weten of ik in de volgende 'step' terecht was gekomen. Wat schetste mijn verbazing dat ik al afgelopen dinsdag een e-mail kreeg met de uitnodiging voor een 'face to face' interview, Hoeraa ik ben in de volgende ronde beland. Aanstaande vrijdag kan ik me weer paasbest aankleden voor het gesprek. Ik heb voor mezelf de verwachtingen niet al te hoog staan, kan het alleen maar meevallen he. Maar de hoop is er wel om naar de volgende step te komen. We zullen zien en horen.

Verder nog heb ik mij ingeschreven voor de volgende cursus in mijn HR program. De curussen bekeken te hebben was er geen één op een woensdagavond, mijn vrije dag. Er zat dus niks anders op om me in te schrijven voor een cursus op aftsand, (e-learning). Van de tien curussen er er gelukkig één curus die alleen maar vie e-learning gaat, namelijk HR Information systems. Zo gezegd zo gedaan. Dit is ook een cursus die ik waarschijnlijk wel via internet aankan. In mij vorige carriere heb ik me zowat de gehele tijd met HR informatie systemen bezig gehouden, zelfs instructie gegeven. Dat wordt dan waarschijnlijk wel wat.

De zomer begint nu langzaam op zijn eind te lopen, September komt er aan, de maand dat de beiden girls weer naar school gaan, Hoera!!!. En wat nog beter is ze kunnen dan met de bus want op 1 september start de buslijn bij ons om de hoek. Geen op en neer gerij meer. Ik kijk ook wel weer uit naar de herfst, de geuren en kleuren, nog steeds mijn favorite jaargetijden.

Augustus stormen............

2008-08-14T12:02:00.013-04:00

In Canada is Augustus de maand van de vele en hevige Thunder-storms met veel regen. Zowat elke dag is het wel raak, donkere wolken komen samen rond het eind van de middag en met veel bliksem en rolling thunders barst het dan los. Ook de regen laat zich dan horen en zien. Super grote druppels die in een sneltreinvaart de lucht uit komen vallen, zo snel en hevig dat de regenpijpen het allemaal niet meer bij kunnen houden en de regen als watervallen uit de pijpen gespoten wordt. Straten worden eerst beekjes om snel te veranderen in rivieren. Bakken water zoekt zijn weg naar de afvoer, die het maar allemaal net aan kunnn. Wij hebben mazzel maar in vele wijken kunnen de afvoeren het niet aan en zijn er regelmatig overstromingen en volgelopen basements. Gelukkig zijn die stormen nooit echt lang en na al dat natuurgeweld, terwijl het laatste regenwater meandert naar de afvoer, worden we soms ook verrast met een ander fantastich weerwonder. Terwijl de zon langzaam ondergaat verschijnt of verschijnen er diep kleurige regenbogen, met het gehele kleurpallet aanwezig. Op de foto's zie je zelfs een tweede boog verschijnen echter niet zo rijk aan kleuren. Uiteindelijk verdwijnen de regenbogen ook, de avond zet in met een oranje-rood kleurige lucht. op na de volgende augustus dag, misschien wat vallende sterren?

GPA 3.75.......

2008-07-31T19:06:00.002-04:00

Zo alweer een College course afgerond. Vandaag eindelijk mijn grade gekregen. Werd zo onderhand tijd zeg, twee weekjes wachten is ok maar drie? das iets teveel. Uiteindelijk ben ik heel tevreden over mijn Compensation Course heb namelijk een A, oftewel voor dit College een 88 behaald. En zoals de meeste wel weten, die studerende kinderen hebben aan deze kant van de plas hebben, een GPA van 3.75 van de 4! GPA staat voor Grade Point Average.

Mijn totaal average voor het gehele programma is ook een GPA van 3.75, mag dus helemaal niet klagen. Op naar de volgende course, maar eerst even niksen, we zien wel verder in September.

Solliciteren.................

2008-07-28T15:38:00.009-04:00

'Sollliciteren, solliciteren, al 120 brieven geschreven'. Een liedje uit de jaren tachtig en moet zeggen heel toepasselijk voor mijn persoontje. Sinds ik in Canada ben, juni 2006, heb ik zeker al 120 resume's de deur uitgedaan. Met als resultaat dat ik twee keer ter plekke ben aangenomen, dit zonder moeilijke selectiegesprekken. Waren wel twee functies die totaal niks met mijn HR-achtergrond te maken hebben. Eén als Security guard en de andere als Security Supervisor.

HR blijf een stuk moeilijker. De meeste lezers zullen nu wel weten dat ik weer HR-management program aan het volgen ben, dit om me beter in de arbeidsmarkt te plaatsen. Hopelijk gaat dit werken. Sinds mijn komst in Canada ben ik een trouwe resume-stuurder aan RIM Rim is het bedrijf die de 'blackberries' telefoons produceert. dit bedrijf zit in Waterloo, de zustergemeente van Kitchener. Al twee jaar stuur ik ze resume's voor verschillende jobs, echter zonder resultaat.

Men zegt wel eens de aanhouder wint. Sinds vorige week wordt ik door RIM regelmatig verrast met e-mails en telefoons. Vorig week kreeg ik mijn EERSTE HR interview voor de functie van Global RecruitmentTraining and Performance Specialist. Wel ff schrikken. Het interview was pittig, zeker omdat dit mijn eerste interview in het Engels was. We zullen zien, maar een goeie ervaring was het zeker. Toen ik terugkwam van het interview lag er een tweede uitnoding voor een telefooninterview in mijn e-mail mand, weer bij RIM maar nu voor een functie als Global Mobility Specialist. De functie lijkt heel veel op het werk wat ik deed in Washington, D.C. Het begeleiden en aansprekpunt voor nieuw geplaatste militairen in de VS en Canada. Afgelopen middag had ik het telefooninterview, een gheel nieuwe ervaring. Een uur later had ik weer een e-mail dat ze een tweede interview wilde, weer vie de telefoon, a.s. donderdag om half negen 's-avonds. Ik houd jullie op de hoogte.

Big storm and floods...............

2008-07-23T13:10:00.008-04:00

Uit het verleden, zelfs kort verleden, weet ik dat het in onze Region aardig kan spoken als het het weer betreft. Gisterenavond was weer een van die memorabele momenten. Rond een uur of acht in de avond zag ik wat donkere wolken, deze paar wolken vormde al snel een pikdonkere sky met aan de onderkant een groene band, langs drijven. ' Daar komt een heavy storm aan' dacht ik nog. De groene sky verteld je dat er zelfs kans op een tornado is. Niet veel later begon het spektakel met wat lichtflitsen over de gehele hemel, vervolgend door zware, ja echte zware, donderslagen. Wodan was flink met zijn hamer op het aambeeld aan het slaan. Ik denk dat ik nog nooit zo'n zwarte lucht en T-storms heb gezien. Het was nu nog wachten op de regen......................

En regenen deed het, mij god, dat was geen regen meer maar druppels in de vorm van vijf liter emmers die naar beneden kwamen zetten. Al snel meanderde nieuwe rivieren en meren om me heen. Lopen was niet meer mogelijk, een kano zou nu goed uitkomen. Waarschijnlijk had Cambridge nog geluk gehad want toen ik net de krant zag had het veel erger gespookt hier in Kitchener. Foto's van brandweerlieden die tot hun heupen in het water stonden, mensen die een restaurant uit dreven. Dertig centimeter water wat de voordeur van het ziekenhuis in liep. Een super storm met een hoop water overlast.

Daar zullen vele basements zijn ondergelopen, die sump-pomps hebben aardig moeten werken. Het gekke is dat wij hier thuis niet echt veel water hebben gehad, we wonen ook in de heuvels ;-). Echter niet erg ver hier vandaan hadden ze de vloedgolven overzig heen. De fot's zeggen genoeg hoe het er uitzag. Dit is zeker niet de eerste of de laatste zware zomerbui. Het seizoen van T-storms begint pas, maak je borst maar nat!, wat natuurlijk met al die regen niet zo moeilijk is.

Car history......

2008-07-20T15:01:00.004-04:00

Het is een wat druilerigge zondagmiddag, wel een lekker temperatuurtje, zo'n 21 graden, maar niet echt weer om buiten te zitten. Wat doe je dan? Je kan internet tv kijken, wat ik dus gedaan hebt, namelijk een programma over de afgelopen Nijmeegse Vierdaagse. Wel leuk omdat te zien, zeker omdat ik dat 'ding' zelf gelopen heb en als verzorger ook nog eens een keer.

Wat verder.. Ben toen maar weer eens naar Google Earth gegaan om te zien of er wat veranderd was. Volgens Google earth leven we nog steeds in een woestijn, een nieuwe foto van de bebouwing laat nog steeds op zich wachten, ze lopen wat achter. Dat meer voor mijn gevoel dan. Dan maar naar mijn huizen in de USA gekeken. Het huis in Vienna, Va staat er nog steeds op, zo ook het apartement in McLean, Va. Leuk om dat te zien. Oké, dan ook maar even naar mijn oude werk, de Nederlandse Ambassade in Washington, D.C. En ja hoor, daar had ik wat meer geluk met het vinden van een persoonlijke touch!. Mijn oude rode Chevvy is namelijk te zien op een van de parkeer decks (middelste). Mocht je een infra rood pictures van de binnenkant kunnen zien, dan had ik mijzelf kunnen vinden. Toch wel grappig wat je tegenwoordig allemaal via je huiskamer kan bekijken.

Rib and beer fest......

2008-07-20T13:26:00.009-04:00

Kitchener kent vele zomer aktiviteiten, die zich vooral in Victoria Park afspelen. Daar zijn onder andere Movies by moonlight, Multi culturel Fest, book fairs etc etc. Dit weekend is een van mijn favoriete, nameleijk het 'Rib en Beer fest' Tijdens het Rib en Beer fest zjn er een acht-tel kleine brouwerijen waar je hun bier kan proeven. Je moet er wel wat voor doen, namelijk een klein glas kopen en bier munten, welke $1 kosten. Moet zeggen een heerlijke en smakelijke aktiviteit.

Van al dat bier krijg je dan ook honger, daarom hebben ze ook de ribs. Ze hebben een zers tal kampioen BBQ gezelschappen uitgenodigd. Deze hebben allemaal hun eigen geheim van BBQ sausen. Je kan er Kip, ribs en broodje porkvlees krijgen, en sjemenee das wel erg lekker allemaal. Caro kon zig dan ook niet inhouden om een fles van die geheime BBQ saus te kopen. En ja je kan waarschijnlijk al raden wat we vanavond eten, Ribs van de BBQ met de saus.

Even terug naar het feest. Je kan goed zien dat het voor vele inwoners van Kitchener een favoriet is, de rijen wachtende, om een bierglaasje en munte kopen was elle lang. Ook de rijen om het smakelijke kippetje, ribske en varkentje te kopen waren lang. De tafels en stoelen waren dan ook snel bezet, maar geen probleem wij simpele zielen namen plaats op het gras. Moet zeggen dat het reuzen gezellie was, we hebben er allemaal van genoeten. Zelfs een vent in een geel hawai shirt, die bezig was om een eendje te F..... en tegen bomen aan het praten was. Deze natuur liefhebben verkeerde namelijke in wat 'hogere sferen', niet van het bier maar van wat andere geestverruimende middelen. Caro niet beroerste, heeft bij het wegrijden een stoere cop aangesproken, die net in zijn cruiser kwam aanrijden dat er een vent rondliep die zijn 'kit high' had. Na zo'n drukke werkdag en 6 verschillende soorten bier en veel eten was het dan ook niet vreemd dat ik al om half tien op de bank in slaap viel...

Curves, roads, macadam, etc................

2008-07-18T13:39:00.004-04:00

De meeste die iets van Canada weten kennen het gezegde " Canada heeft twee jaargetijden, namelijk de winter en wegwerkzaamheden". De winters zijn nogal strenge, veel vorst en veel sneeuw. Door al dat vocht en vorst zijn de wegen, na een winter, in een embarmelijke staat. Vol met spleten en pot holes. De pot holes zijn soms zo diep dat je er om heen moet rijden. Vroeg in de lente, als de sneeuw gesmolten is, komen de eerste wegreperatie wagens weer de weg op. Ze vullen de holes met een sneldrogend goedje, zodat je, tijdeijk, normaal over de weg kan rijden. Zo'n beetje eind mei beginnen ze dan met het tweede jaargetijde, opnieuw asfalteren.

Onze straat is weer een ander hoofdstuk. Onze straat kent het gehele jaar werkzaamheden. Toen ze begonnen met deze wijk hebben ze als eerste en weg aangelegd, dit voor het bouwverkeer. Dan is er een regeltje in de wet dat een bouwer pas kan beginnen met het bouwen van huizen als er een stoeprand is. De Canadezen hebben een speciale, vreemde, manier om stoepranden, curves, aan te leggen. Deze curves zijn namelijk niet zoals wij nederlanders die kennen. Vrachtwagen brengt curves en ligt ze er in. Nee hier worden de curves gegoten!. Men maakt zich in het begin nog niet echt druk om er een oprit bij te verzinnen. Opritten zijn dus ook niet kant en klaar. Als een huis zo'n beetje klaar is komt er een slijpmachine, die in de curve een mooie oprit slijpt, en hup daar is de oprit. Mooi zou je denken alles klaar. Echter na een tijd komen er wat mannen die met verf allerlei pijlen op de curves en weg spuiten. waarom dit? De waterafvoer...... Het regenwater loopt niet helemaal zo als het wezen moet naar de afvoerput. Zo, dus weer een man of twintig aangesleurd, die een deel van de weg, oprit en curve compleet weghalen. Met als reslutaat een groot gat voor je oprit. Na een week komen er dan weer wat andere mannetjes, deze gan weer een oprit curve in beton gieten. Weer een paar dagen later komen ze de pas geasfalteerde oprit en weer opengebroken oprit opvullen met nieuw asfalt.

Je ziet wel, met houdt elkaar hier bezig. Dit is nog niet het einde. Want er was ook nog een flink gat in de weg. Dit werd ook weer netjes door enkele, andere, mannen dicht gemaakt. Elk verhaal heeft natuurlijk een goede afloop, ook deze. Deze ochtend kwam er zwaar materieel de straat in rollen en begonnen ze, zonder ook maar iemand in de straat te hebben geinformeerd, de weg opniew te asfalteren. Zag zelfs een auto worden weggesleept die netjes geparkeerd was op de weg. Op dit moment wordt onze straat voorzien van een nieuwe laag asfalt. Gelukkig een sneldrogende, anders kwam niemand meer in of uit de straat. Het tweede jaargetijden kan weer beginnen, 'WINTER"

Building a fence (part 2)...............................

2008-07-07T14:16:00.009-04:00

De palen staan vast inde grond, zo het werd tijd om the fence af te bouwen. Ze zeggen, Caro, dat ik 2 linker handen heb, hierdoor hebben we twee super handy mannen er bij gehaald om de fence verder af te bouwen. Deze handy mannen zijn Guus en Rob, Caro's vader en broer. Je kan ze zeker supermannen noemen want ze gingen voortvarend te werk. Eerst werden al de palen recht gezet met behulp van een waterpas. Nadat dit was gebeurt werden de horinzontale leggers met speciale hoekjes op de palen geschroefd. Het bleek dat ik toch wat rechter handen had, want ze hebben mij dat werkje laten doen. Moet zeggen dat het niet tegenviel. Nadat alle horizontale leggers geplaatst waren, werd er begonnen aan het bovenstuk, de latjes oftewel de lattice. Waarom eerst de bovenkant zul je zeggen. Dit omdat alles dat stevig waterpas staat en het makkelijker is om alle boards (verticale planken) er tegen aante zetten. Met Rob aan de zaagmachine,Guus met de meetlat en boormachine en ook Caro en ik met een boormachine werden er negen panelen met de boards in elkaar geschroefd, prima teamwerk!!! Zonder Guus en Rob was het zeker niet gelukt. Maar we waren nog niet helemaal klaar, de rest werd afgelopen zaterdag door Guus en Rob gedaan, en we moeten zeggen een prachtig resultaat!! We hebben een fantastische fence. Weet niet of professionals het beter hadden kunnen doen. Het enige wat nog gedaan moet worden is de palen choppen, (lamp) kapjes plaatsen en de bovenkant van de gate. Maar dat komt allemaal we goed. Iedereen, vooral Pepper en Kitty, hebben al genoten van het stukje privacy achter het huis!.

I am Canadian..... !

2008-07-04T15:11:00.004-04:00

De titel zegt nog iets te veel, ben nog steeds een Nederlander, maar woon natuurlijk wel in Canada en voel me daarom toch wel een Canadian. Over anderhalf jaar mag ik me aanmelden om Citizen te worden. Dat doe je niet zomaar, je moet er wel achterstaan. Ik heb voor mijzelf dat besluit wel genomen, zal dan ook netjes gaan studeren, want je wordt het niet zomaar. Je moet wel weten wat een Canadian is! Daarom hier een prima filmpje wat laat zien what it is to be Canadian.

Chicago Pizza.....!

2008-06-30T14:25:00.003-04:00

Je hebt Pizza en Pizza. Je kan de pizza world in twee soorten verdelen, namelijk de New York Pizza en de Chicago Pizza. Iedereen kent wel de normale 'New York' pizza. De pizza met de lage krokante rand en de bodem grossa. Dan heb je nog de keus uit een tigtal soorten topping. En je weet je 'mot beginne bij de bodum' (Mario de pizza bakker). De wat onbekendere pizza is de Chicago Pizza. Deze pizza heeft een hoge rand zodat er een soort van 'pan' onstaat. In die pan wordt dan een saus gegoten. Vaak vind je er ook bolletjes gehakt in de saus. Alles is wat zachter en minder krokant als dan we gewend zijn. New Yorkers vinden deze Chicago versie maar niks, een soort van 'slappe hap' En je kunt het al raden de Chicagonezen houden niet zo van de platte kartonnen plank.

Vandaag had ik een Chicago Pizza in de oven gestopt, wilde die wel eens proberen. Had al veel van deze pizza gehooort en zelfs op 'The Food channel' een uitzending gezien over beide pizza's. Zo gezegd zo gedaan. Na 30 minuten rook ik de heerlijke geuren van deze pizza terwijl in de oven deur open deed. En ja zachter was de pizza zeker. Met het snijden viel de saus uit de 'pan' Zo snel drie stukken op een bord gedaan en naar boven gelopen. Ships, glijden kan deze pizza trouwens ook, een stuk pizza gleed van het bord, ondersteboven op het tapijt...... Dat wordt schoonmaken geblazen. Ik dus het gevallen stuk pizza opgepakt, op het bord gelegd en weer naar beneden gelopen om het weg te gooien. De trap aflopende vonden die twee andere stukken dat ze ook maar moesten gaan glijden. Met als resultaat ook deze twee stukken met het al eerder gevallen stuk lagen op de grond. Niet alleen op de grond. Een stuk was perfect geland in een van Ashleys sportschoenen. een heel apart gezicht. Na wat heftige vloeken de rotzooi maar weer op geruimd. Een grote hulp hierbij was Pepper, Pepper bedankt, hij heeft alle rest stukjes opgelikt. Gelukkig hebben we altijd iets in huis om tapijt schoon te maken dus dat maar snel gedaan. Na deze gedane arbeid de andere helft van de pizza opgegeten.... in de keuken.....je weet maar nooit.

Canada Day.........!

2008-06-30T11:56:00.005-04:00

Het is erg rustig op straat en dat voor een maandag, een beetje ongewoon eigenlijk. Naar ik aan neem is 30 juni niet echt een gebruikelijke feestdag. Veel mensen zijn vrij en zijn naar 'the cottage'. Caro, en ik zijn vandaag gewoon aan het werk, Ashley is naar school en Nicole is de enige die vrij is, namelijk de schoolvakantie. Wat is er aan de hand? Simpel het is morgen 1 Juli oftewel Canada Day. Canada Day is een van de extra vrije dagen en natuurlijk de Verjaardag van Canada. Dit jaar valt Canada Day echter op een dinsdag en dat komt voor de meeste niet echt goed uit, 'we hebben namelijk recht op een lang weekend'. zo gezegd zo gedaan. Veel bedrijven hebben vandaag de poorten gesloten en zo hebben de meeste Canadezen vandaag een dag vrij. Echter dit houdt niet in dat ze Canada Day ook verplaatst hebben naar vandaag. Nee, alle festiviteiten zullen morgen gewoon plaatsvinden. De braderieen, famers markets, (multi) culturele evennementen zullen gewoon morgen zijn. Zo ook het gebruikelijk vuurwerk. Ook wij zijn van plan op wat vuruwerk te gaan kopen. Je moet weten dat vuurwerk niet zo is als in Nederland. Geen rook in de straten legen wijnflessen om de vuurpijlen af te schieten. Nee, het meeste vuurwerk is 'gecontroleerd' en wordt afgestoken in parken, bij meren of andere plaatsen waar veel mensen samen komen. Hier en daar vindt je wat vuurwerk bij de mensen thuis. Wij zijn van plan om het af te steken in ons kleine parkje aan de overkant van de straat. Of wij nog naar zijn grootschalig iets gaan? Noppes, morgen komen Guus (schoonvader) en Rob (zwager) om een aanvang te nemen met het bouwen van de fence. Daar zullen we aardig wat uurtjes mee zoet zijn. The kids zullen wel klagen, misschien neemt oma ze wel ergens mee naar toe. Ze zoeken het maar een keertje zelf uit, oud en wijs..... genoeg. Voor al die Nederlanders in Canada, een 'Happy Canada Day'!

Photo model...............

2008-06-27T13:30:00.004-04:00

Zoals jullie weten ben ik werkzaam bij een Security Company, als een Security Supervisor. Deze company houdt zich onder andere bezig met het leveren van security services, die kunnen bestaan uit security guards, car patrolling, special events, electronic security etc. etc. De concurrentie tussen alle companies is moordend, zo je moet er voor zorgen om genoeg 'goeie' mensen binnen te halen. Zoals je wel eens in film ziet zijn niet alle security officers oude mannen die op een stoel zitten te slapen. Ships ik heb toevallig wel drie van die oude mannen, weet alleen niet of ze zitten te slapen. Ook veel jongere zijn werkzaam als security officer. Vaak zitten ze op College en volgen ze daar 'Police Foundations', oftewel een vooropleiding om bij de politie te gaan. Ze werken als security officer en dat is dan een goede aanvulling op de school en ze doen meteen werk ervaring op. Toen ik nog in de 'mall' werkte hadden we regelmatig dat soort onge lui, altijd gemotiveerd en wisten wat ze deden en ze verdiende er nog bij ook. Ook wel nodig als je ziet wat College kost. Oh ja, om 'goeie' mensen binnen te halen heb je dus wel een goeie marketing/reclame nodig. Ook de compay waarvoor ik werk denkt er zo over. Met als resultaat dat ze een photo shooting hadden met als modellen hun eigen personeel. Weer eens wat anders dan de gelikte en ge-make-up-te modellen. Wat schertste mij verbazing toen ik een telefoontje kreeg dat ze mij ook nodig hadden voor de photo shooting. Moet zeggen dat ik niet een een uitstraling hebt om als model te dienen, maar okay, je weet nooit waar het ged voor is. Op de bewust dag dus naar het hoofdkantoor alwaar diverse foto's werden genomen van al de 'modellen' in de diverse uniformen. Al bij al best wel een leuke ervaring. Ze hebben mij ook wat foto's gestuurd en je ziet me hier als 'Security Supervisor' een bezoeker helpen........ De rest van de foto's zullen op de website gebruikt gaan worden. Als de websites geupdated is zal ik de link doorgeven. Verwacht niet dat ik de komende maanden in glossy magazines zal verschijnen.

Open Book Exam.........................

2008-06-26T13:40:00.005-04:00

Het is lekker rustig op de wegen, geen moeders die hun kroost van of naar school brengen, geen schoolbussen die altijd te langzaam rijden en stoppen op plaatsen die jij net niet zou uitkiezen. Of te wel de zomer vakantie is begonnen. Nicole is alweer zo'n weekje thuis, wat inhoud dat ze lang ligt te meuren en zeurt dat ze niks te doen heeft. Met uitzondering voor deze week en weekend. Ze is namelijk voor 3 dagen naar Andrew. Wat een RUST!!!. Ashley is nog steeds op school, ze is met de laatste dagen bezig, volgende week is ze dan klaar met haar wiskunde en heeft vrij tot September. Ook dit is een zaligheid, het niet meer taxi rijden.

Ik ben de pineut, ik heb nog steeds twee weeken te gaan. Gisteren is de groepsopdracht ingeleverd, hoeraa! Maar het zit er nog niet op. Nog twee quizen en een examen, en wat voor een examen, een zogenaamd open boek examen. Ik heb gisteren de 125 multiple choice vragen meegekregen en kan er mee aan de slag. De vragen zijn zo gesteld dat je het boek er wel bij nodig hebt. De antwoorden staat er allemaal in. Fijn zo je zeggen, maar het komt er uiteindelijk op neer dat je zowat het hele boek weer moet lezen!. Ach ja je moet er wat voor over hebben. Na negen Juli is het voor mij ook gedaan. Vakantie? Ben bang van niet, vanaf 19 Juli tot 5 Augustus is er een shut down waar ik werk, echter niet voor mijn mannen en ikke. Wij gaan die tijd 24/7 draaien met twee ploegen. Dus een hoop scheduling. Hopeleijk kan ik daarna een weekje vrij nemen (onbetaald) om van al die drukte bij te komen.

Kitchener's City Hall.............

2008-06-23T14:21:00.008-04:00

Canada's geschiedenis is oud, als je naar het land zelf kijkt, niet de naam, niet de cultuur, niet de inwoners, op de 1st Nation na dan. Oude gebouwen zijn er helemaal bijna niet meer te vinden. Als een gebouw 150 jaar oud is, wordt het al als heel oud gezien. Voor ons Europeers stelt dat niet echt veel voor. Je zou dan haast denken dat ze oude gebouwen zo lang mogelijk in goede staat willen houden. Echter vergeet dat maar.

In het centrum van kitchener zie je heel wat oudere huizen, gebouwd rond 1900. Het waren toen huizen van de gegoede burgerij. Nu zijn het vak huizen die worden onderverhuurt aan minder bedeelde. Het jammerlijk hiervan is dat de eigenaren deze niet bijhouden en derhalve ook in verval raken. Heel jaammer. Nu zie je dat kleine bedrijvem, zoals advokaten kantoren deze huizen kopen om daar hun kantoor in te vestigen. Maar het blijft jammer dat veel van die majesteuze huizen niet meer het doel dienen waarvoor ze gebouwd zijn. Vaak worden ze ook gesloopt om op de grond een 'condo-complex' te bouwen.

Niet alleen de huizen moeten er aan geloven in de jaren zeventig kon de City er ook wat van. Kitchener kende een mooie City Hall met klokken toren. Een echt stadhuis met status. Echter het werd te klein en pasdte niet in de jaren zeventig 'moderne bouwstijl'. Het werd dan ook tegen de vlakte gegooid om plaats te maken voor een stadhuis met veel glas en staal. De klokken toren heeft het overleefd en staat nu aan bj de ingang van Victoria park, is er tenminste nog iets van de oude glorie overgebleven. Ben benieuwd of ons huis ooit de 100 jaar gaat halen.

Building a fence (part 1)...............

2008-06-19T11:02:00.018-04:00

Het is dan uiteindelijk zover, we kunnen beginnen met het bouwen van de fence, oftewel in simpel Nederlands het hek om de tuin heen. Zoals vele wel gelezen hebben, is het hout voor de fence al zowat een jaar opgeslagen in de garage. Het hout kan nu uiteindelijk het daglicht gaan aanschouwen.

Het allerbelangrijkste bij het bouwen van een fence zijn de poles, of te wel de palen die het hele gevaarte moeten gaan houden. Je hebt dieverse manieren om die palen in de grond te krijgen, namelijk, je gaat met een schop 16 kuilen graven en hopelijk allemaal met dezelfde diepte. Uhh nee, zie mezelf geen 16 kuilen graven van ongeveer een meter diep, zal weken gaan duren. Tweede manier is een speciale eenspersoons graafschep, te huur bj elke goeie doehetzelf winkel. Dit gaat ietjes sneller, maar waarschijnlijk met veel bloed zweet en tranen. Derde manier, de duo gaten-maker-dril. Gaat weer beter als de eenpersoons, maar nog steeds handwerk. De beste manier! Huur een 'menneke' in die een rupsachtigvoeruig heeft met een dril. Zo gezecht zo gedaan. Het 'menneke' gehuurd. hij kwam gisteren voorrijden met al zijn spul en binnen 10 minuten hadden we 16 gaten met de zelfde diepte. Ook waren alle gaten loodrecht op onze property lijn en ook met de afstanden tussen de gaten was rekeing gehouden, zodat er geen horizontale palen er tussen zouden gaan valen. Zo, de gaten zijn er. Gelet dat het hier nogal aardig kan spoken, wat het weer betreft, wil je dat je palen steving in de grond verankerd zijn. Alleen de gaten opvullen met zand is geen garantie dat het hele hekwerk ook zal blijven staan. Om het hek stevig te verankeren worden de palen gegoten in cement. Het 'menneke' had hiervoor een cementmolen bij zich en een soort van gemechaniseerde traktor/kruiwagen. Met een hulp werden alle palen netjes in de gaten geplaats en verankerd in het cement. Alles staat fantastisch recht en de volgende stap staat er nu aan te komen, namelijk het installeren van het hek zelf. We hebben zo'n -tig plankjes in de garage liggen om daar mee aan te slag te gaan. Moet hiervoor nogwel Caro's vader voor ronselen. Hoe het installeren van het hek in zijn werk gaat zal je kunnen lezen in zien in een van de volgende blogs.

Dollarama.............

2008-06-18T13:48:00.003-04:00

Caro heeft een hobby, namelijk shoppen!! Je zal dan meteen denken aan nog een extra volle creditkaart. Maar niks is minder waar, Caro's shoppen is namelijk GOEDKOOP!. Echt goedkoop. Ik ben vandaag met haar mee gegaan naar DOLLARAMA. De winkel voor shopverslaafde. Dollarrama is een soort van HEMA maar dan ietsjes anders. Ze hebben er alles van kleding tot eten, van brillen tot kunstplanten, verjaardagspullen tot schoonmaakmiddelen. We zullen er zo'n half uur in hebben rondgelopen en de volgende dingen gekocht. 2 visnetten, 2 wc ontstoppers, 1 wc borstel, 15 pannen sponsjes, 1 sponsrekje, 2 afwasborstels, 1 trekker, 6 noedlle maaltijden, 1 fles schoonmaakmiddel, 1 leesbril, 1 bril reparatieset, 10 haarbandjes, 1 doos met nog meer pannen sponsjes en 1 bbq borstel. Toen naar de kassa, daar gaat weer $75 dacht ik nog. De kassiere zei: 'So that is $24 and 8 cent'. What???? Sjemenee dat is goedkoop!. Wat is namelijk het geval bij de DOLLARAMA is alles maar $1. Ja, je leest het goed, $1. Aan deze kant van de plas zie je de dollar stores zowat op elke hoek. Het is een prima idee geweest van een helder-moment-iemand. Je gaat toch niet veel geld uitgeven voor een pannensponsje als je er vijftien voor $1 kan krijgen! Je moet natuurlijk niet gaan zeuren over de kwaliteit want deze is zeker minder als dan je ze bij een 'normale' winkel koopt. Maar vaak koop je bij de dollar store dingetjes die maar tijdelijk mee hoeven te gaan. Al bij al een aanrader voor al die emigranten in de US en Canada.

Over de rainbow......................s

2008-06-17T11:45:00.004-04:00

Het was gisteren weer een normale werkavond, rondje lopen, boek lezen, bijna in slaap dompelen. Thats life.

Het weer is nog steeds onstabile, veel onweersbuien, hoge temparaturen om dan in een dag weer naar beneden te vallen. Het is nu maar 12 graden. Het lijkt wel of ze daar boven een spelletje Risk aan het spelen zijn, het is vaak een zwaar gevecht daar in de lucht.

Gisteren avond is er waarschijnlijk een einde aan de oorlog in de hemel gekomen want het was lekker weer, het zonnetje scheen en het regende pijpenstelen. Ik kan me iets herinneren van 'Kermis in de hemel..of hel', of zoiets. Want door de zon en de grote regendruppels was er weer een fantastisch natuurfenomeen te zien, namelijk 2 volledige regebogen. En niet zomaar regenbogen, het spectrum was compleet in de regenboog te zien en de kleinste was zo 'vet' dat het leek dat iemand de boog had geschilderd. Super mooi om naar te kijken. Jammer genoeg had ik weers eens geen camera bij me. Zo ik heb maar een foto van vergelijkbare regenbogen vanaf het 'net' geplukt. Wat kan natuur toch mooi zijn!!

Voetbal, Soccer, it's everywhere............

2008-06-10T09:59:00.005-04:00

Zoals je ziet zijn er in Canada ook gekken die het oranje gevoel hebben, bijna oranjegevoel want oranje vlaggetjes zijn hier niet te krijgen. Gelukkig wel de Nederlandse vlag. Caro had hem nog in de auto liggen na het 'fantastische' wereldkampioenschap. Maar nu prijkt, met volle trots, het nederlandse vlaggetje weer aan haar antenne. En iedereen die het weten wilt of niet weten wilt, weet nu dat Nederland gisteren met 3-0 van Italie heeft gewonnen. Zelfs op haar werk ontkwamen ze er niet aan. Op het internet vond ze een site waar ze live, en gratis, de wedstrijd kon volgen. Het moet allemaal niet gekker gaan worden... Gelukkig is onze straat zo multi-cultureel dat het eene NL-vlaggetje niet echt op valt en een 'oranje straat' straat zal je hier dan ook niet vinden. Ook al ben ik geen voetbal fan vind het wel leuk dat mensen zich, vooral in het buitenland, zich zo druk maken om een potje voetbal. Zelfs de krant hier in Kitchener stond er vol van. Hier het verslag:

PS de foto van de Italiaan is priceless

Netherlands shocks Italy

Dutch hand World Cup champions their most lopsided loss in the history of the tourney
June 10, 2008 Raf CasertThe Associated Press
BERN, SWITZERLAND

The Dutch certainly made the first surprise of the European Championship a stunner.
The Netherlands handed Italy its worst loss in tournament history, a 3-0 rout yesterday that left the World Cup champions in danger of elimination in the first round.
Ruud van Nistelrooy and Wesley Sneijder scored in the first half, and standout defender Giovanni van Bronckhorst added the third goal on a counterattack in the 79th minute.
"It was a historic feat. This was Italy, the world champion,'' Netherlands coach Marco van Basten said. "I cannot name one player who played poorly.''
That's because no one did.
"This leaves us incredibly proud and with a great feeling,'' Sneijder said. "The first time is always incredibly important and to do this against Italy . . . it gives us a lot of confidence. But we have to realize that it is not in the bag yet.''
Italy's once-proud defence looked old and slow. Van Nistelrooy tore through the Azzurri defence at will. With injured captain Fabio Cannavaro sitting on the bench next to his crutches, Marco Materazzi and Andrea Barzagli were picked apart by the Oranje attack.
"It was one of the ugliest games in the last 12 years,'' Italy goalkeeper Gianluigi Buffon said. "In the name of the entire team, I think I have to apologize to all the Italian fans.''
The win put Netherlands in charge of the toughest first-round group. The Dutch have the only win in Group C after France tied Romania 0-0 earlier in the day.
The Dutch carried several injuries into the match, but the Italians started with nine players over 30 and could not match the Netherlands for creativity and doggedness.
Van Nistelrooy's breakthrough goal was claimed to be offside by Italy, but the striker deflected a 20-yard shot from Van Bronckhorst past Buffon with an Italy defender off the field next to the goal. That score equalled the number of goals Italy yielded in the run of play in the 2006 World Cup.
The second goal was a perfect counterattack. Van Bronckhorst kicked a ball off his own goal-line and immediately rushed up the left, where he took a long pass from Rafael van der Vaart. The Italians were woefully out of position when Van Bronckhorst sent a defence-splitting pass to Dirk Kuyt on the right. Kuyt, starting because of a groin injury to Arjen Robben, headed it perfectly into the path of Sneijder and the midfielder volleyed it past Buffon.
"We have been able to play superb football,'' Sneijder said. "Now we have to continue in the same vein.''

Early Summer................

2008-06-09T09:29:00.011-04:00

De vorige keer schreef ik al dat het nogal hot, hot, hot was, en dat weer zet zich aardig door. Al dagen achtereen is het boven de 30 graden celcius en de humid is erg hoog. Alles is klam en de AC gaat alweer regelmatig aan anders is het binnen niet meer uit te houden. Temperaturen van 27 graden in de Great Room hebben we al bereikt. Moet eerlijk zeggen dat zowat de hele dag deze kamer wordt voorzien van zon, welke door de ramen naar binnen komt zetten. Gisteren leek het zelfs al op Augustus weer. De ene storm warning naar de andere. Zelfs werden er voor ons gebied Tornado warnings afgegeven en dat is nogal ongebruikelijk in deze tijd van het jaar en zelfs voor deze stad.

Moet wel zeggen dat het onweer van gisteren er mooi uitzag, vier a vijf bliksems, horizontaal, verticaal en diagonaal op het zelfde moment een aardig lichtspektakel. De donders, jammer genoeg vielen wat tegen, hopelijk de volgende keer wat meer donder geweld. Alleen denk ik dat Pepper het daar niet mee eens zal zijn, die had namelijk weer het donkerste plekje van de basement opgezocht, terwijl Caro, Ash en ik gezellig in de garage, met de deur open, zat te eten en te genieten van het natuurgeweld.

Tot zover al het natuurschoon betreffende het weer. Als ik dit jaar vergelijk met vorig jaar, toen we hier net zijn gaan wonen, is er wel veel gebeurtd hier in de buurt. vorig jaar hadden we totaal nog geen vogels, alleen die poepende ganzen en een verdwaalde skunk. Als je nu buiten zit hoor je een kakefonie van fluitende , rondvliegende vogeltjes. Hoe ze allemaal genoemd worden, ik zou het niet weten, maar het is een super gezellig geluid en maakt de buurt opeens erg leefbaar en gezellig.

Ook schiet het al op met het aanleggen van groenstroken en parkjes. Schuin tegenover ons huis is een park gepland en ze zijn zelfs al begonnen met de aanleg. Alles is grond klaar en er is zelfs een soort van ronde zitkuil, fagebakend met rotsblokken verschenen. Net toen ik buiten keek is er een vrachtwagen aankomen rijden die waarschijnlijk spullen voor het park komt brengen, ben benieuwd wat het gaat worden. Wordt vervolgd.

It is Hot hot hot hot...............

2008-06-06T15:25:00.003-04:00

Zoals je kan zien is het zomer geworden, de hitte heeft toegslagen en volgensde voorspellers zal het zeker nog wel een tijd zo blijven ook. Hoeraa voor de Nederlanderse farmers hier, kunnen ze uiteindelijk weer klagen over het weer. De temperatuur is nu zo'n 30 graden met een gevoelstemperatuur van 40 graden, niet slecht he voor Canada. De schoonmoeder belde al dat the pool weer klaar was voor gebruik en of we het weekend langs willen komen voor een verfrissende duik. Waarschijnlijk zullen we daar zondag wel aan toe zijn. Ik moet zo naar mijn werk en zweet nu al als een otter, ships en een deel van mijn werk bestaat uit buiten rond wandelen. Zal maar een handdoek gaan meenemen.

Uhhhh, waar is de EXIT...............

2008-06-06T00:48:00.005-04:00

Het zal je maar gebeuren dat je midden in de nacht verdwaald raakt en je benzine is bijna op en je ziet in de weide omgeving geen licht of een huis. Nauw, het gebeurde mij zo'n uurtje geleden. Reed zo rond 23.45 weg vanaf mijn werk in Cambridge en pakte Highway 401 naar huis. De weg de ik elke dag pak. Alles liep vlot totdat ik de afslag Homer Watson wilde nemen. Wat schertste mijn verbazing dat er een meter voor de afslag een bord stond met de fantastische volzin 'EXIT CLOSED', geen detour helemaal niks. Het nadeel van een Highway is dat je geen U-turn kan maken dus ik was verplicht om door te rijden. Je moet weten dat na Kitchener en niet veel meer komt en zag ook dat mijn benzine meter heel dicht het rode lijntje zag naderen. Na ongeveer 10 kilometer kwam er een afslag met als dichtbijzijnde plaatsje 'AYR'. Ik ben wel eens in AYR geweest, heel klein plaatsje en zelfs als het licht is is het moeilijk om de weg richting Kitchener te vinden. Ik zat op een weg met de mooie touristische naam 'Eagle Creeck Road'. Ja een hele mooie weg, donker, geen huizen, geen licht, na enkele minuten heb ik dan ook maar besloten om om te draaien en hopelijk een afslag naar de 401 te vinden. Gelukkig die was er en wat verbaasde me niet, de aflsag van de andere kant naar Homer Watson was open......Pfff zei ik terwijl het lege tank benzine lampje opgloeide met een sierlijk alarm geluidje. Bij de eerste beste pomp meteen getankt en naar huis gereden, waar Caro, buiten, ongerust op me stond te wachten. Eén ding is zeker in Nederland hadden er netjes borden gestaan, ruim voor de exits, ja exitS dat die eene afgesloten zou zijn. In Canada? Nah vergeet het maar, was me toch bijna in Detroit, Michigan USA beland.

Pepper is zielig................

2008-06-03T11:30:00.006-04:00

Pepper is al een tijdje zielig....... Het begon allemaal rond Victoria Day. Zoals gebruikelijk op deze dag wordt er 's-avonds vuurwerk afgestoken en laat dat vuurwerk, vooral de knallen, niet Peppers favouriete geluid zijn. Als hij maar een knal hoort vlucht hij een kast of de basement in en zien we Pepper de eerst komende uren niet meer terug. Andere verschijnselen zijn kort ademmigheid, staart tussen de benen en geen honger hebbend. Al deze verschijnselen vertoonde hij ook weer rond deze Victoria Day. Hij maakt zelfs de link tussen het donker zijn en vuurwerk. Zelfs als er geen vuurwerk is maar het is wel donker buiten, dan duurt zijn loopje niet langer als 10 seconden. Ik sleur hem dan nog wel wat verder maar dat beest is zo ontzettend sterk dat hij bijna mijn arm van mijn lijf scheurt. In het donker uitlaten heeft dus totaal geen zin. Dat angstig zijn duurt een heel tijdje en het is dus voor een lange tijd een crime om hem 's-avonds uit te laten. Het zal zeker gaan duren tot half Juli, want 1 Juli is namelijk ook nogeens Canada Day met het bijbehorende vuurwerk.

Als het nu alleen maar bleef met het vuurwerk was het niet zo erg, maar T-storms zijn voor Pepper ook heel bedrijgend en vertoont hij de zelfde verschijnselen als met vuurwerk. De laatste twee dagen zijn er nogal wat T-storms en Pepper heeft constant last van de bibberritus en hyperventilatie. Afgelopen nacht was het zo erg dat hij op het bedsprong, tussen ons in, onder de dekens kroop en lag te hijgen en te bipperen. Met als resultaat dat Pepper, Caro en mij, lekker heeft wakker gehouden. Het is en blijft een kind, misschien nogwel erger als een kind. Hopelijk is al dat 'gedonder' weer snel voorbij en wordt Pepper weer die vriendelijke hond.

Kitty, de vette kat, die we nu de bijnaam 'Garfield' hebben gegeven, heeft van al het 'gedonder' totaal geen last te hebben. Die hangt en slaap op elke spot die hij maar kan vinden, is het niet een van de eetstoelen dan is het wel de bank waar hij letterlijk hangt om nog net naar buiten te kunnen kijken en wat lucht te happen. Hij vind het allemaal wel best. Het enige wat hem bezig houdt is het naar buiten kunnen. Afgelopen zondag heb ik hem in de achtertuin gezet en je zag hem denken 'Wow, wat een ruimte zeg'. Hij nam dan ook lang de tijd om de tuin te verkennen. Volgens mij vond hij het allemaal wel interresant. Hij had alleen moeite om door het gras te lopen, maar volgens ons komt dat om dat zijn buik de grond raakt!. Het is en blijf een apart beest.

Een zondagmiddag in Canada......

2008-06-02T11:01:00.008-04:00

Wat doe je nu eigenlijk op een zondagmiddag in Kitchener, ON Canada. Je kan TV gaan kijken, hangen, achter de computer zitten, op bezoek bij iemand gaan, uitstapje maken, een tal van dingen. Maar ald at heb ik niet gedaan. Ik heb me gisteren bezig gehouden met allerlei huis en keuken dingetjes. Waar zal ik eens gaan beginnen met al die bezigheden die ik daadwerkelijk gedaan heb. Als eerste, jullie weten dat we uiteindelijk ons gras hebben gekregen en dat regelmatig bewaterd hebben zodat het lekker kan groeien. Het heeft ook heel wat regenwater gehad met als resultaat dat het gras aardig hoog stond. Dus er moest gemaaid gaan worden.

Sinds vorig jaar hebben we al een grasmaaier, die nog netjes in de doos was verpakt. Niet zo heel lang geleden heb ik de maaier maar uit de doos gehaald en hem bijna gereedsklaar gemaakt. Alleen de benzine moest er nog in, jawel een bezine-maaier. Na mijn uerenlang zweet werk in Vienna wilde ik het me wat makkelijker maken. Een tractor maaier was te veel van het goede dus een niet zitbaar machine aangeschaft. Nadat Caro hem had volgegooid met benzine werd het monstertje gestart. En hoppa daar ging het machien, me mij er achter aan. Moet zeggen dat het gras wel erg kort werd dus toch maar even gekeken of het ook wat minder kon, en ja dan kon, even wat versteld aan de hoogte en daarging ik weer. Na 10 minuten was al ons gras gekortwiekt eb zag er keurig uit. Ook de randjes werden niet vergeten. Caro was met de elektrische kantenmaaier, gemak dient de mens, druk in de weer omdat voor elkaar te krijgen. Moet zeggen ze loopt er de kantjes goed vanaf.

Na deze drukke bezigheden was het tijd voor een andere Canadese bezigheid, namelijk een lekker koud pilsje. De foto laat wel veel bier zien, maar niet alles vandaag gedronken hoor, ook is al dat tuin werk redelijk vermoeiend. Kan ik er wat aan doen dat ze bier hier in grote dozen verkopen en dit is ngowel een weekenddoos, zitten er vier extra in en zoals je ziet ook de Belgen beginnen langzaam hun bier te verkopen, een Stella kan er bij mij altijd wel in. Zo het gras gekort, de dorst geledigd, wordt het nu tijd om wat te gaan eten. En was is hier makkelijker?, je raad het al, de BBQ gaat weer aan. Al hoewel dat vaak het werkje van Caro is heb ik dan vandaag ook eens gepoogd om wat vlees op dat ding de braaien, en Volgens Caro heb ik het niet eens zo slecht gedaan. Volgens mij betekent dat dat ik ook voor de stukje Canadese cultuur ben geslaagd.

Gezellig hebben we met ons twee alles lekker opgepeuzeld in onze garage. Eén van de laatste keren, wat waarschijnlijk worden volgend weekend de palen voor monze fence in de grond gezet en kunnen we uiteindelijk van onze tuin gaan genieten. Ook al hebben we ons afgelopen jaar prima vermaakt in de garage en op de walk- en drive way, maar er gaat toch niks boven een fijne warme avond in de achtertuin, wat denken jullie?

Broken windshield..................

2008-05-29T11:19:00.004-04:00

Iedereen die aan deze kant van de 'grote plas' woont heeft het wel eens meegemaakt of gaat het zeker meemaken. Steenslag op de raam, klein putje uitgroeiend tot een grote crack. Ook ik was afgelopen winter één van de vele gelukkigen. Rijdend op de 401 (snelweg) raakte een klein steentje mijn voorruit met als resultaat een super klein sterretje. Ach, dacht ik als dat alles is dan doe ik er verder niks aan. De eerste twee maanden van de winter gebeurde er dan ook niks. Todat de ergste sneeuwstorm sinds jaren onze regio binnen waaide. Weet zelfs de datum nog, 8 maart j.l. Ik probeerde naar huis te rijden, weer op die bewuste 401. De sneeuw had zich al opgehoogt tot zowat 60 centimeter en het zicht was minder dan 0. Ik was ook niet helemaal zeker dat ik nogwel op de snelweg zat. Mijn voorruit besloeg ook konstant, met als resultaat dat ik de verwarming op hoog zetten en vol op de voorruit. Je kan het al raden, Ik hoorde twee keer krak, krak en ja hoor van uit het super kleine sterretje waren twee lange barsten zichtbaar. Snel de verwarming maar weer uitgezet, voordat de hele voorruit in mijn schoot zou ligggen.

Tot vandaag heb ik gewoon doorgereden met dat kleine sterretje en die twee barsten. Ja tot gisteren. De auto waar dit allemaal meegebeurde is namelijk geleased en a.s. maandag loopt de lease af. We hadden al besloten dat we de auto zouden uitkopen en had al netjes een afspraak gemaakt met de garage voor het papier werk. Dat was allemaal geen probleem, todat de financieel expert iets zij van, 'Emission test and a safety test'. Okay, als een net twee jaar aanwezige Nederlander in Canada, was dat even nieuw voor mij. Maar goed, Caro gisteren naar Crappy Tire (Canadien Tire) voor beiden testen. De emissie test was zo gedaan en de auto kwam er met vlag en winpel uit. De safaty test ging ook allemaal goed todat de voorruit werd opgemerkt....... TEST FAILED. Oei. We moeten de voorruit eerst laten vervangen voordat de safety test ook de vlag en wimpel kan krijgen. Ik dus gisteren meteen een afspraak gemaakt om de voorruit te laten vervangen. Dat gebeurd vandaag. ik heb vanmorgen om 10 am de auto weggebracht voor dit werkje, waarna ze me netjes met een taxi baar huis hebben gebracht (gratis!) en rond een uur of twee vanmiddag zullen ze me weer ophalen en kan ik weer rondtoeren met mijn VAN en bidden dat er geen nieuwe steentjes verliefd worden op mijn voorruit. Morgen kan Caro het Safety certificaat gaan ophalen wat ik dan weer kan wegbrengen naar de garage. Hopelijk is dan al het papierwerk okay en zijn we dan uiteindelijk maandag de trotse bezitter, van de geleasde Dodge Caravan.

Green fingers........................

2008-05-24T17:06:00.006-04:00

Groene vingers, ik heb die woorden nooit zo goed begrepen, vooral als je aan het planten bent, als je namelijk met je vingers in de grond zit te wroeten is er niks groens aan. Misschien de groenen bladeren die door je vingers gaan, maar je vingers worden er zeker niet groen van. Zwart zal je bedoelen met van die mooie rouwrandjes onder je nagels. Waar je dan een uur, met een nagelborsteltje, op kan loslaten met als resultaat nog steen geen schonen nagels. Maar okay afgelopen dagen had ik, figuurlijk, wat groene vingers. Ik heb namelijk de eerste plantjes geplant en dat gaat niet echt makkelijk ben ik achter gekomen. Eerst diende ik 30 centimeter kiezel uit te graven om daarna de kiezel over de driveway uit te strooien. Daarna het vullen van de gegraafde kuilen met potgrond om dan uiteindelijk de plantjes in de grond te poten, plaatsen of hoe je dat dan ook noemen wil. Ik was erg tevreden met mijn graaf en plant praktijken en de buurvrouw was het daar mee eens. Ook Caro was blij verrast met mijn groene vingers werk . Iedereen blij!

Adagio for strings...............................

2008-05-23T10:45:00.004-04:00

Op een bvepaald moment komt je een muziekstuk tegen waarvan je denkt DAT is het mooiste wat ik ooit gehoord hebt. Ik heb die ervaring al een heel wat jaartjes geleden mogen meemaken en ondervonden. Ik hoorde een fatastisch melodisch en diepdoordringgende tot het hart muziekstuk wat mij tot beroering bracht en nog steeds doet. Het is voor mij het 'mooiste' wat ik ooit gehoord heb. Het is het 'Adagio for strings' van Samuel BARBER' Velen zullen het waarschijnlijk wel herkennen en denken waarvan? Als je de film Platoon gezien hebt en vooral het einde dan weet je waarvan. Natuurlijk is de orginele uitvoering met strings (viool) heel mooi, maar vond net een wel erge mooie uitvoering, gezongen. het is de 'Choral version of Agnus Dei sung to the theme of Samuel Barbers Adagio for strings.Performed by The Choir of Triniti College, Cambridge, UK.Directed by Richard Marlow.' Het is zeker de moeite waard om deze uitvoering te beluisteren. Op You Tube kan je ook de originele vinden. Veel luister plezier.

Goodbye Washington, D.C........................

2008-05-20T12:58:00.007-04:00

Ik kreeg vanmorgen, via de post, een CD-tje van mijn afscheid in Washington, D.C. Tjéé, dacht ik toen dat is alweer twee jaar geleden!! Maar wel heel leuk om die laatste momenten in Hare Majesteits wapenrok te zien en al die blijde gezichten dat ik vertrok.... grapje. Als kado hadden ze Caro en Nicole overlaten komen van uit Canada om deze laatste dag mee te kunnen maken, een leukere verrassing en kado hadden ze niet kunnen bedenken. hieronder zie je een verzamelingen foto's van die laatste dag. Mike, hartelijk bedankt voor de foto's!!!

Landscaping..................

2008-05-18T18:18:00.006-04:00

Met een veld van groen gras achter je huis, buren die een fence aan het plaatsen zijn, de overbuurman die net zijn patio af heeft, wat ga je dan doen? Je gaat een tuin ontwerpen, alleen waar mee? Als een goeie Nederlander ga je naar Google en type in " Free landscaping software" en hup daar kwam een rij van gratis software aan. Het enige nadeel is dat het alleen maar triall versies zijn. Met vaak zo weinig symbols dat je niet veel tuin er van kan maken. Vond toen Garden Planner en die had iets meer mogelijkheden. Na wat zoeken en uitproberen kwam ik dan met een tuin plannetje. Het is allemaal wel niet erg professioneel maar het houd je een middag je bezig en het ziet er niet eens zo slecht uit. Over een tijdje zal je het echt resultaat zien. De planning is om zo snel mogeijk met de fence en patio te gaan beginnen.

Je zal je misschien afvragen wat Caro er van vindt dat je de hele zondagmiddag een beetje zit te klooien met een software programmatje. Eerlijk, die vond het niet erg want die was namelijk een paar uurtjes werken. En niet zonder resultaat. Ze kwam na drie uurtjes werken met een big smile binnen stappen. Ze had niet alleen een leren bankstel verkocht maar ook een hot tubje, niet zomaar eentje maar een hot tub met TV, ja je leest het goed een hot tub met TV, de Dynasty Paramount Deluxe. Het moet niet echt gekker worden.. Maar een fantastische sale en dat pas na negen dagen werken bij haar nieuwe baas. Wat kost nu zo'n badje waar je gelijkertijd naar Dynasty kan kijken? Als je zo'n $20,000 over hebt kan je het badje bij Caro bestellen, maar voor een $ 5,000 heb je er ook al een maar dan zonder de TV. Al bij al een zeer geslaagde zondagmiddag, ik een tuinje in elkaar gezet en Caro een stukje leisure verkocht....

A rainy day.............

2008-05-14T14:50:00.004-04:00

Ik was redelijk jaloers toen ik, afgelopen maandag, van mijn broer Toin hoorde dat hij lekker buiten zat met een fles rosé. Hé, klinkt niet echt speciaal maar het was al negen uur 's-avonds en het was nog steeds 25 graden. Op dat moment kwam het kwik hier niet verder dan 13 en dat om drie uur 's-middags. Soms zit het mee soms zit het tegen. En dat tegen zitten hebben we hier nog steeds. Naar buiten kijkend zie ik de regen tegen het raam aan kletteren, de goten en de regen pijpen hebben moeite om al dat water af te laten vloeien. Het heeft één voordeel, al dat gratis water wat uit de lucht valt, we hoeven het nieuwe gras niet te bewateren. Moet zeggen dat het gazon er dan ook wel echt heel mooi groen bij ligt.

Wat doe je nu op zijn regenachtige lente dag, niet echt veel. Volgens mij ben ik de enige op dit moment die zijn ogen niet dicht heeft, De rest, Caro, Ashley, Nicole, Pepper, Kitty en zo te zien ook de vissen, liggen allemaal te maffen. Ben blij dat het snurken achterwege blijft anders zou het een verschrikkelijk concert van houthakkers zijn. Moet zeggen dat het er wel heel erg vredig uitziet, Caro en Pepper aan het pitten. Pepper hoorde mij aankomen en kijkt zo van ' hé, waarom maak je me wakker, alleen voor zo'n stomme foto?'. Dat beest moet niet zeuren, die kan de hele dag luieren.

Verder heb ik me bezig gehouden met managing van mijn mensen. De afgelopen twee dagen was 50% van mijn medewerkers ziek, zwak en misselijk, en je moet weten dat ik er maar drie heb. Met hulp van de derde en het zelf wat langer blijven hebben we met zijn twee-en de shifts kunnen op vullen. Vandaag heb ik de twee 'zieken' gebeld of ze weer beter waren en hoe het met ze ging. Netjes he! Eigenlijk niet, want ik bedoelde meer van 'hé, kan je vanmiddag en nacht weer aan het werk!' Gelukkig dat konden ze en ze verontschuldigde dat ze niet op hun werk konden zijn. Wat trainer leiderschap en vorming allemaal kan helpen om je mensen blij en gemotiveerd te houden.

Kitty...ruilen..........................?

2008-05-12T14:39:00.004-04:00

Wat is het lekkerste op een doordeweekse dag, net te koud om buiten te zitten, maar warm genoeg achter glas? Vraag het aan Kitty, luieren op de bank, dromen van kleine vogeltjes die voorkomen vliegen en proberen deze te vangen en, yep op te peuzelen. Zou je niet willen ruilen met dat beest? Ik ben soms wel jaloers op hem. De hele dag luieren, af en toe wat vechten met Pepper de hond, te worden aangehaald door alle andere bewoners van het huis, slapen op Nicole's bed, het hondenvoer op eten, naar buiten staren door het raam. Wat een leven, ja, ik zou best wel een weekje met hem willen ruilen. Als ik zo naar Kitty kijk zal hij waarschijnlijk nog geen seconden nodig hebben om mij te vertllen van ' blijf maar bij je iegen leven, voel me prima zo'.

Hot Tubs, gazebos, and cabs................

2008-05-09T11:23:00.006-04:00

Vreemde titel? Nee niet echt. Caro leeft op dit moment met haar hoofd in Hot Tub heaven. In één van de laatste blogs schreef ik dat Caro een baan had bij Home Furniture, ..... had. Want ze heeft namelijk een andere aanbieding gekregen die ze niet kon afslaan, namelijk Sales Person bij een zaak die hot tubs, gazebo's sauna's, furniture, matrassen en pool tables verkoopt. Als je de eigenaar moet geloven is het de beste sales job die je maar kan hebben. Of die waarheid bewaarheid wordt zullen we volgend jaar zien.... een hot tub in de tuin. Het goede van die baan is dat ze het een superbaan vindt en dat is toch het belangrijkste.

Oh, moet nu even weg, ga even mijn pet als taxi opzetten. Eén van onze dagelijkse bezigheden is Ashley naar School brengen. Zoals jullie al lazen is de school downtown Kitchener, zo'n vijftien tot twintig minuten rijden van ons huis. Caro heeft zich aangeboden om haar 's-morgens naar school te brengen en ik haal haar rond 11:45 uur op. Andere mogelijkheden zijn er trouwens niet. Caro werkt de hele dag en ik begin pas in the afternoons, zo dit is de beste oplossing. Voor Nicole is het allemaal wat makkelijker, die wordt namelijk door een echte taxi opgehaald en thuisgebracht. Allemaal betaald door de schoolboard. Zolang er hier nog geen buslijn is. Die komt er in september aan. Hebben wij weer wat meer tijd om A. voor Caro uitslapen en B. voor mij niks doen.

Nauw ja niks doen er staat er één naast mij zenuwachtig heen en weer te bewegen en met een paar zielige 'honden' ogen me aan te kijken. Het valt nog mee dat het ding niet niet zegt 'Hé, wordt het niet eens tijd dat je de halster, riem en zakkies uit de kast gaan halen, ik sta hier op ontploffen'. Ja, ik heb het over Pepper, die er nu aan gewend is om rond twaalf uur uitgelaten te worden. En nu helemaal, met al dat verse gras wat er in de straat ligt. eindelijke goeie plekjes om zijn gratis mest te dumpen. Om daarna door ons weer opgeraapt te worden met behulp van een plastic zakkie met vanille geur. Alle bij al een zeer vol programma op een normale door de weekse dag. Het houdt je bezig he. Oh niet vergeten zondag Moederdag.

Groen als gras...................

2008-05-05T11:32:00.004-04:00

Groen als gras, groen als gras, onder mijne voeten............. Wij kent niet dat liedje wat we op de kleuterschool meeblerde. Echt een liedje voor 'spring time'. Voor ons hier in de woeste zandgronden van Huron Village is het een soort van volkslied geworden. Na een jaar van het zandhappen is het dan eindelijk zover. Het gras is gearriveerd. Afgelopen donderdag kwam er een grote truck aangereden met tig- honderd rollen graszoden. Hoeraaa the greendays zijn begonnen. Als eerste is de voor- en zijkant van het huis verrijkt met gras!, Wow wat een verschil zeg. De hele straat fleurt er van op en alles lijkt nu leefbaarder dan ooit. Vanmorgen vroeg werden we nogmaals verblijdt met vorkheftrucks die, beladen met weer vele tig-rollen met graszoden, het gras kwamen afleveren in de achter tuinen. Binnen een uur waren alle tuinen voorzien van graszoden en het tuinparadijs is geschapen, dankzij acht mannen die op een super snelle wijze het gras neerplaveiden en bewerkte tot een groene mat waar een golfer jaloers op zou zijn. Hopelijk zonder gaten..... Al bij al een vrolijke 'greenday' en een goed begin van het buitenhangen seizoen. Het zal niet zolang meer duren dat het opgeslagen hout van nuit de garage zal herrijzen tot een fantastich hek, zodat Kitty uiteindelijk naar buiten kan en zijn extra 20 pond vet kan gaan verliezen.

30 April, Koninginnendag..................

2008-04-30T15:59:00.006-04:00

Woensdag 30 april 2008, een woensdag net als anders. Nicole en Ashley, normaal vroeg uit te veren om naar school te gaan, Yep Ashley is weer naar school. Ze is bezig om haar mathematics op te halen. In september start ze met college, iets met IT, weet niet precies wat, maar wel grappig dat Ash en ik op hetzelfde college zitten. Nicole is nog steeds een blij kind dat getrouwd blijkt te zijn met te telefoon. Caro is gestart met een nieuwe baan, sales person bij Home Furniture, een tak van de zo bekende Canadese Home Hardware. Caro brengt Ashley elke morgen naar school, downtown Kitchener, omdat we nog steeds geen buslijn hebben. Als alles goed is komt die bus lijn er in september en dan kunnen Ash en Nicole beiden de bus pakken.

Voor mij een normale vrije woensdag. Heb de hele dag naar tv-programma's gekeken, eigenlijk maar één programma, maar zowat alle afleveringen van 71 graden N. Rond half twaalf heb ik Ash van school opgehaald en ik moet eigenlijk nog wat studeren voor College vanavond, maar heb er niet veel zin in. Voel me wat verkouden/grieperig. We zijn wel wat de wekelijks quiz gaat brengen. Oh ja, 30 april wat was daar ook weer mee. Uit het oog uit het hard? Denk het wel, normaal zou deze dag als Koninginneddag bestempeld worden, alleen niet hier. Geen spelletjes, geen vlaggetjes, geen oranje, geen oranje bitter, geen op Hare Majesteit de Koningin, Hoeraa, Hoeraa, Hoeraa, geen....

De Lente, 'leven'....................

2008-04-29T10:28:00.005-04:00

Lente, de tijd dat alles om je heen verandert, het weer, de natuur de mensen, het 'leven' zelf. Lopend door onze straat zie je veel 'nieuwe moeders' met hun kroost, wandelend, genietend met hun nieuwe geluk. Negen maanden wachten, tijdens de koude lange besneeuwde winter. eindelijk is het dan zover, nieuw 'leven' wordt geboren, gelijk met het nieuwe leven wat de natuur aan ons tentoon spreid. Het leven is goed........ Terwijl je al dit nieuwe 'leven' ziet, zie je wat het 'leven' ook kan doen. Het 'leven' kan ook plotseling tot een halt komen. Gelijktijdig met het nieuwe 'leven' verloren we ook plotsklaps een hartsvriendin van Caro, een moeder, een zus, een dochter, een collega, een vriendin. Joanne, een mens vol 'leven', een zing en dans, sping in het veld, mens. Die graag mensen om zich heen had. Joanne, zal zeker gemist worden, een leegte op Boxing en Newyears day. Zittend op een houte bank, in de kerk, kijkend door een groot raam, de knoppen van een boom, ontspruitend nieuw 'leven'.........................

Uit de oude doos.............

2008-04-26T15:01:00.006-04:00

Het internet bied een groot aantal mogelijkheden om je eigen verleden terug te vinden. Een tal van sites waar je je familienaam invult en een tig duizend voorouders komen te voorschijn. Als ik alleen al mijn naam in een search enginge invoer, komen er 4 pagina's vol met wetenswaardigheden en foto's van mij te voorschijn. Niks is meer beschermd lol. Ik moet er wel bij zeggen dat het meeste door mij zelf op het internet is gezet. Bij het surfen kwam ik ook op de site van de gemeente Waalwijk. Toen ik door de site aan het bladerem was kwam ik toch op een paar leuke foto's die direct met mijn verleden te maken hadden. Zo kwamen er een paar foto;s uit de oude doos te voorschijn, zoals deze. Dit is een foto van de Pogieterstraat in Waalwijk. Het middelste huis in nummer 12, het huis waar ik ben geboren en geleefd heb tot mijn 8ste, denk ik. De volgende is een foto van de Michael Mavo, waar ik vier fijne jaren heb gehad en nogsteeds 'internet' kontakt heb met wat medescholieren van die tijd (1977-1981). Verder heb ik nog wat leuke ansicht kaarten gevonden met wat afbeelden van de wijk het Heike waar ik woonde, zoals de 'winkelgalerij. de kerk, mijn lagere school de Pastoor Kuijpersschool (1971-1977). Moet zeggen toch wel leuk om die foto's uit de oude doos weer te zien.